پایان نامه درباره بانکداری، الکترونیکی، اینترنتی، بانکی، الکترونیک، بانک، موسسات، بانکهای

از منظر مؤلفه، مزایا و موانع به این مسأله پرداخته است. (فادل، 2010)
2-3- بانکداری الکترونیک
توسعه سریع فنآوری اطلاعات و ارتباطات، روی بانکداری نیز تأثیر گذاشته و باعث تغییرات ساختاری در این بخش شده است. صنعت بانکداری نیز متأثر از تغییرات فنآوری تحول معنی‌داری را تجربه می‌کند. در واقع بانکداری در حال حاضر به صنعت خدمات پردازش اطلاعات تبدیل گردیده است، به نحوی که اکنون به کانون اصلی دولت‌ها، رسانه‌ها، مصرف کنندگان و تجارت تبدیل گشته است. (همان منبع)
سرعت توسعه صنعت انفورماتیک باعث ایجاد تغییرات عمده‌ای در شکل پول و سیستمهای خدمات بانکداری در عرصه بانکداری گردیده و مفاهیم جدید را تحت عنوان پول الکترونیک، ماشینهای تحویلدار خودکار، همچنین پدیده‌های جدیدی تحت عناوین بانکداری خانگی، تلفن بانک، بانکداری از راه دور ، بانکداری اینترنتی و بانکداری مجازی بوجود آورده است. (همان منبع)
2-3-1- تعریف بانکداری الکترونیکبانکداری الکترونیک دارای سطوح مختلفی می‌باشد و به تناسب هر کدام، می‌توان تعریف خاصی را ارائه نمود.
آنچه که در تمامی سطوح می‌توان مشاهده نمود استفاده از سیستمهای نرم‌افزار و سخت‌افزار رایانه‌ای می‌باشد.
هر چقدر به سمت سطوح بالاتر، یعنی بانکداری الکترونیک جامع، حرکت نماییم، عملیات دستی کمتر، سیستمهای رایانه‌ای متمرکزتر، شبکه قابل دسترسی گسترده‌تر، محدودیت زمانی و مکانی کمتر و در نهایت امنیت اطلاعات بانکی بیشتر خواهد بود. بنابراین بطور کلی گسترش برنامه‌های رایانه‌ای تحت شبکه نه تنها موجب کاهش هزینه‌های هر تراکنش گردیده است بلکه موجب افزایش سرعت خدمات بطور قابل ملاحظه‌ای شده است.
“بانکداری الکترونیکی، اساساً به فراهم آوردن امکان دسترسی مشتریان به خدمات بانکی با استفاده از واسطه های ایمن و بدون حضور فیزیکی اطلاق می‌شود”(کهزادی، 1382(.
بنابر تعریف دیگری، بانکداری الکترونیک به ایجاد محصولات و خدمات با بهاء کم از طریق کانالهای الکترونیکی اطلاق می‌شود. این محصولات و خدمات می‌تواند شامل صورتحساب، وام، مدیریت سپرده‌ها، پرداخت های الکترونیکی و ایجاد محصولات و خدمات پرداختهای الکترونیکی ، همانند پول الکترونیکی باشند (کمیته بال، 1988).
اگر بخواهیم تعریف کلی از بانکداری الکترونیک داشته باشیم می‌توان چنین بیان کرد که بانکداری الکترونیک عبارت است از :
” ارائه خدمات بانکی از طریق یک شبکه رایانه‌ای عمومی قابل دسترسی (اینترنت یا اینترانت)که از امنیت بالایی برخوردار است.”
از طرف دیگر می‌توان گفت که یک بانک الکترونیکی، موسسه ای است که فاقد هر گونه شعبه فیزیکی می‌باشد و در واقع بانکی است که نیاز به امور کاغذی ندارد، محدود به مناطق جغرافیایی خاص نیست و بیست و چهار ساعته به مشتریان سرویس می‌دهد، در حقیقت نوع خاصی از بانک است که جهت ارائه سرویس به مشتریان از یک محیط الکترونیکی (مانند اینترنت) استفاده می‌کند. در این نوع بانک، تمامی‌عملیات بانکی اعم از دریافت یا واریز کردن پول، تائید امضاء، ملاحظه موجودی و دیگر عملیات بانکی بصورت الکترونیکی انجام می‌شود. مهمترین نوع بانکداری الکترونیکی بانکداری اینترنتی است، که گاه این دو با هم مترادف فرض می‌شوند.
بر خلاف بانکهای قرون وسطی که تنها وظیفه نگهداری اجناس و کالاهای با ارزش در جعبه های محکم و بزرگ را بر عهده داشتند، بانک های امروزی تبدیل به فروشگاههای عرضه کننده انواع متنوعی از خدمات گردیده اند. درواقع بانکداری در حال حاضر به صنعت خدمات پردازش اطلاعات تبدیل گردیده است و کیفیت خدمات الکترونیک بر وفاداری مشتری تاثیر مستقیم داشته همچنین از طریق جلب رضایت آنها تاثیر غیر مستقیم نیز بر وفاداری مشتریان دارد. (کوان، 2010).
2-3-2- بانکداری اینترنتی
فناوری اینترنت به سرعت در حال تغییر و اصلاح روش تعامل افراد با یکدیگر می‌باشد. تحلیلگران پیش‌بینی می‌کنند که در آینده نزدیک، دیگر افراد بصورت فیزیکی در شعب مربوط به موسسات مالی حضور نیابند، لذا بانکداری اینترنتی به استفاده از اینترنت به عنوان یک کانال ارتباطی راه دور برای ارائه خدمات بانکداری اطلاق می‌شود. این خدمات شامل یکسری خدمات قدیمی‌از قبیل افتتاح حساب و یا انتقال پول و یکسری خدمات جدید همانند ارائه صورتحسابهای الکترونیکی می‌باشد. (همان منبع)
بانکداری اینترنتی به دو روش پیشنهاد می‌شود: یکی اینکه بانک می‌تواند یک وب سایت ایجاد کند و بانکداری اینترنتی را به عنوان یک ابزار اضافی نسبت به کانالهای تحویل سنتی درنظر بگیرد و دیگری، ایجاد یک بانک صرفاً اینترنتی و فاقد شعبه می‌باشد.
اولین و مهمترین فاکتورها در استفاده از بانکداری اینترنتی شامل دسترسی بهتر به خدمات، قیمت‌های بهتر و کاهش هزینه‌ها ‌می‌باشد. دلایلی که سبب موفقیت بانکداری الکترونیک بطور عام و بانکداری اینترنتی بطور خاص می‌شود پیچیده است و واضح است که فعالیت بانکها به تنهایی برای رسیدن به موفقیت کافی نیست، بلکه پشتیبانی زیر ساخت های عمومی، محیط اقتصادی و حکومتی نیز ضروری به نظر می‌رسند. (همان منبع)
2-3-3- تاریخچه بانکداری الکترونیک
یقیناً می‌توان گفت که یکی از وظایف اصلی بانکهای سنتی که موجب تداوم آن تا عصر حاضر شده است، نگهداری پول می‌باشد. بانکهای قبلی که بعنوان موسسات سپرده‌گذار معرفی می‌شدند محل مطمئنی برای نگهداری پول، طلا و دیگر اجناس با ارزش مشتریان به شمار می‌رفتند. با ظهور چک در سال 1865 میلادی این نقش گسترش یافته و شامل وظایف مربوط به اتاق پایاپای گردید. از سال 1913 به بعد عملیات اتاق پایاپای در برخی از کشورهای پیشرفته مانند امریکا (با تأسیس فدرال رزرو) به صورت متمرکز درآمد. این امر به دلیل کاهش ریسک و همچنین حذف عمل کسر هزینه از مبلغ چک‌ها باعث ایجاد ثبات بیشتر در سیستم بانکی گردید. در اوایل دهه 1960 نوع دیگری از خدمات به نام کارتهای اعتباری به صورت گسترده‌ای مورد قبول عموم مردم واقع شد. گرچه پردازش چک‌ها و کارتهای اعتباری به مرور اتوماتیک گردیدند ولی با این حال تا آن زمان حجم زیادی از اسناد کاغذی تولید می‌گردید، از این رو از تکنولوژی پیچیده مخابراتی به عنوان راه حلی جهت حل این مشکل استفاده گردید که در نتیجه با تأسیس اتاقهای پایاپای اتوماتیک که از سیستم انتقال الکترونیکی منابع استفاده می‌نمودند، ساختار سیستم بانکی یک بار دیگر دچار تحولی عمده گردید و به تبع آن استفاده از روشهای پرداخت و ماشین‌های تحویلداری خودکار در دهه 90 به سرعت رشد نمود (هومفری، 2003).
تکنولوژی تصویربه حدی پیچیده و پیشرفته گ‍ردید که بانکها می‌توانستند بدون نیاز به اسناد کاغذی، اطلاعات مربوط به دسته پرداختها را بین خود مبادله نمایند. در واقع با این کار مبادله الکترونیکی داده‌ها(EDI) به جای پردازش اسناد کاغذی مورد استفاده قرار گرفت (نادلر،1988).
با توجه به مطالب گفته شده وظایف بانکها به طور کلی در سه بخش اصلی قابل تقسیم‌بندی می‌باشد که عبارتند از:
1-نگهداری از سپرده‌های مشتریان
2-انتقال منابع از یک حساب به حساب دیگر
3- ارائه وام به مشتریان قابل اعتماد بانک که نیاز به وام دارند. آنچه که در سه وظیفه فوق مشترک است، مفهومی به نام پول می‌باشد.(همان منبع)
تحولاتی که صنعت بانکداری در دو دهه گذشته با آنها روبرو بوده است باعث ایجاد تغییرات عمده‌ای در شکل پول و سیستمهای انتقال منابع گردید و مفاهیمی تحت عنوان پول الکترونیکی و انتقال الکترونیکی منابع را ارائه کرد. این دو مفهوم در واقع ایجاد کننده نوع جدیدی از بانکداری تحت عنوان بانکداری الکترونیک می‌باشند.
شروع این پدیده را می‌توان به کارگیری پیامهای سوئیفت دانست. سوئیفت ابزاری اختصاصی در دست موسسات معتبر مالی محسوب می‌شود که از دسترسی عموم خارج است.
با ورود اینترنت به زندگی خصوصی افراد، موسسات کارت اعتباری، بازاریابی وسیعی را در ارائه خدمات پرداخت از طریق شماره کارت اعتباری در میان مشتریان خود انجام داده و برای مدتی کارت اعتباری وسیله پرداخت بی رقیبی در بازار الکترونیکی محسوب می‌شد. موسسات مالی و از جمله بانکهای معتبر دنیا تا مدتها بازار الکترونیکی و بکارگیری فنآوری مربوط به آن را با شک و احتیاط نگریستند و حتی در مقاطع بحران مالی آن را یک کالای لوکس در کنار فعالیتهای تبلیغی تلقی کردند که به آسانی می‌توان از آن چشم پوشید (کلینزمان 2001).
دیگر فن‌آوری نوین را نمی‌توان لوکس و کم استفاده دانست . بانکهای بزرگ دنیا، هم اکنون به دنبال وارد شدن هر چه سریعتر و جدیتر در بازار تراکنشهای الکترونیکی و ارائه خدمات بانکداری الکترونیکی به مشتریان خود هستند.
2-3-4- سیستم‌های پرداخت در بانکداری الکترونیک
هدف از ایجاد سیستم‌های

متن کامل در سایت homatez.com