مقاله درمورد العصر، تاریخ، مقاله، ادبیات، ، القصیده، دانشکده، اسلامی

مناصب دیگری نیز برعهده داشت؛ هم اکنون با رتبه آکادمیک «استاد» به عنوان یکی از اساتید برجسته این دانشگاه مشغول تدریس می‌باشد. از آنجا که وی نویسنده‌ای معاصر است از این‌رو اطلاعات چندانی در باره زندگی و فعالیّت‌های مختلف علمی او یافت نشد؛ هر چند برخی از کتاب‌های وی در بیشتر کتابخانه‌های دانشگاه‌های سراسر کشور موجود است، ولی شرح حال وی بسیار اندک است، و با جستجوی فراوان در سایت‌های مختلف از جمله سایت وزارت فرهنگ و ارشاد اردن و سایت دانشگاه ملی اردن، تنها مختصری از شرح حال و ایمیل وی را بدست آورد‌یم؛ بعد از بدست آوردن ایمیل وی در طی سه ماه گذشته در ایمیلی از دکتر خواسته‌ایم که شرح حال خود را برایمان ارسال نمایند اما پاسخی از وی دریافت نکرده‌ایم؛ لذا به همان مطالبی که در زمینه شرح حال و مناصب و فعالیت‌های دانشگاهی و علمی او به دست آوردیم، اکتفا نموده‌ایم که در زیر به اختصار بیان خواهیم کرد.
حسین أحمد عطوان در اِشدود در سال 1942م متولد شد؛ او تحصیلات لیسانس خود را در دانشکده ادبیات دانشگاه قاهره در سال 1953م شروع کرد، و در سال 1963م به مدرک کارشناسی ادبیات عرب نائل گردید؛ پس از مدّتی در همین رشته تحصیلات خود را ادامه داد و در همان دانشکده ادبیات در دانشگاه قاهره در سال 1966م مدرک فوق لیسانس را کسب کرد؛ و موضوع رساله وی در کارشناسی ارشد تحت عنوان «مقدمه القصیده العربیه فى الشعر الجاهلى» بود.
وی در سال 1968م برای اخذ مدرک دکتری در رشته ادبیات عرب وارد دانشگاه قاهره گردید، و در دانشکده ادبیات همین دانشگاه مدرک دکتری را اخذ نمود؛ و موضوع رساله دکتری وی به نام « مقدمه القصیده العربیه من الجریر الی المتنبّى» بود.
او در تاریخ 01/10/1964م به عنوان مربی در گروه زبان و ادبیات در دانشکده دانشگاه اردن برگزیده شد؛ سپس در تاریخ 27 /11/1968م به عنوان استادیار در همان دانشکده منصوب گردید. وی از تاریخ 28/11/1972م در همین دانشگاه به رتبه دانشیار گروه زبان و ادبیات رسید. هم‌چنین از تاریخ 30/01/1988م تا تاریخ 31/08/1989 به مدیریت گروه زبان و ادبیات عرب در دانشکده دانشگاه اردن اشتغال داشت؛ سپس از تاریخ 01/08/1989م تا تاریخ 17/08/1991م ریاست دانشکده ادبیات دانشگاه اردن را به عهده داشت. دکتر عطوان هم‌چنین از تاریخ 01/09/1992م تا 31/08/1993م رییس دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه ملّی اردن؛ و از تاریخ 01/09/2001م تا تاریخ 31/08/2002م ریاست دانشکده ادبیات و هنر دانشگاه فیلادلفیا را به عهده داشت.
او به عنوان استاد راهنما و ناظر بر تعدادی از پایان نامه‌های کارشناسی ارشد و دکتری در دانشگاه اردن اشراف داشت. در سال 1992م عضو هیئت داوری جایزه ملی کشور اردن انتخاب شد. او نیز عضوی از کمیته داوری جایزه فرهنگی سلطان بن علی العویس در سال 1995م بود؛ و در تعدادی همایش مهّم نیز شرکت جست که عبارتند:
1. شرکت در همایش ادبیات اسلامی در دار العلوم اسلامی در لکنو در هند در سال 1981م؛ و پژوهشی به عنوان «الحاجه الی کتابه تاریخ الأدب العربی» ارائه نمود.
2. شرکت در همایش تاریخ خلیج عربی (فارسی) در دانشگاه «عین» امارات متحده عربی در سال 1988م؛ و ارائه مقاله «وصف استخراج اللؤلؤ بین الفرزدق والأعشی».
3. شرکت در همایش تاثیر زبان‌های اسلامی در تمدن اسلامی در فرهنگستان پادشاهی پژوهشهای تمدن اسلامی در عَمان در سال 1991م؛ و بیان نقدی بر مقاله «أثر اللغه العربیه فی الحضاره الإسلامیه». وی به خاطر فعالیت بیست سالگی خود در دانشگاه موفّق به کسب مدال سیمین دانشگاه اردن در سال 1987م گردید.
3- آثار و تألیفات3- 1. تألیفاتوی در عرصه تالیف یکی از برجسته‌ترین نویسندگان حاضر به شمار می‌رود؛ او دارای 33 اثر تالیفی می‌باشد که در زیر بیان می‌کنیم و شرح مختصری بر برخی از این آثار خواهیم داشت.
1- «مقدمه القصیده العربیه فی الشعر الجاهلی»: این کتاب از معروف‌ترین پدیده‌های فنّی قصیده عربی، و زمان نشأت آنها بحث می‌کند؛ همان مقدمه‌هایی که شاعران از زمان جاهلی همواره بر التزام و آغاز نمودن قصاید به آنها علاقه‌مند بودند. در این کتاب میان مقدمه‌های آغازین قصاید و محیط جغرافی و صحرایی و حیات اجتماعی ارتباط برقرار شده، و اشکال متنوّع مقدمه‌ها بیان می‌شود؛ و سپس از نشأت هر مقدّمه و اصول آن و مضامین و خصائص فنّی سخن گفته شده؛ و نیز آراء قدما و محدثین را در باره این مقدّمه‌ها بیان و به خوبی آنها را تحلیل می‌نماید.
2- «الشعراء الصعالیک فی العصر الأموی».
3- «شعراء الشعب فی العصر العباسی الأول».
4- «الشعراء الصعالیک فی العصر العباسی الأول»: این کتاب از اتهامی که در این عصر و در دوره‌های دیگر به شعر عربی وارد گردید، دفاع می‌کند؛ اینکه شعر از مردم و مشکلات و آرزوه‌های آنها جدا، و به خلفاء و وزراء و مانند آنها متّصل بود، و حیات بی‌بند و بار آنها را به تصویر می‌کشید؛ زیرا در این پژوش اثبات می‌شود که شاعران صعالیک در این عصر به بیان مشکلات اجتماعی، بررسی علل و عوامل آنها، بیان راه‌های صحیح برای آن مشکلات، و شورش علیه ظلم و نظام فاسد و تلاش برای دستیابی به عدالت برای تمام طبقات مختلف مردم پرداخته‌اند. نویسنده آن را به 5 فصل تقسیم نموده: فصل اول: بررسی عوامل ظهور صعالیک در عصر عباسی اول؛ فصل دوم: مقایسه صعالیک جاهلی و اموی با صعالیک این دوره؛ فصل سوم: در باره صعالیک فقیر هجو گوی و احوال آنها؛ فصل چهارم: صعالیک دزد؛ فصل پنجم: سه گروه متمایز صعالیک عباسی به نام عیّاران و طفیلیان و جوانان زیرک بغداد.
5- «مقدمه القصیده فی العصر الأموی».
6- « مقدمه القصیده العربیه فی العصر العباسی الأول».
7- « مقدمه القصیده العربیه فی العصر العباسی الثانی».
8- «الشعر العربی بخراسان فی العصر الأموی».
9- «وصف البحر والنهر فى الشعر العربی من العصر الجاهلی الی نهایه العصر العباسی الثانی»: این کتاب هم یکی از کتاب‌های مهّم مؤلف است که توسط نگارنده در این پژوهش ترجمه و بررسی گردیده.
10- «الشعراء من مخضرمی الدولتین الأمویه والعباسیه».
11- «سیره الولید بن یزید».
12- «القراءات القرآنیه فی بلاد الشام فی العصر الأموی».
13- «الدعوه العباسیه: تاریخ وتطور».
14- « الدعوه العباسیه: مبادئ وأسالیب».
15- «الزندقه والشعوبیه فی العصر العباسی الأول»: از این جهت این کتاب به زندقه و شعوبیه نام گرفت که این دو پدیده به شدّت در این عصر انتشار یافت؛ و شرّ و خطر آنها عظیم شد. نویسنده سعی داشته مفصلاً و دقیق به بیان معانی و اسباب ظهور این دو پدیده و اهداف پیروان و شاعران معروف و آثار مهم این دو را بیان کند.
16- «الروایه التاریخیه فی بلاد الشام فی العصر الأموی».
17- «الفرق الإسلامی فی بلاد الشام فی العصر الأموی»: این کتاب توسط حمیدرضا شیخی ترجمه گردید؛ و چاپ اول آن در سال 1371 هـ .ش. درانتشارات آستان قدس رضوی در مشهد صورت گرفت. این اثر پژوهشی پیرامون فرقه‌های اسلامی عصر اموی در سرزمین شام می‌باشد که شامل چهار فصل است: فصل اول: قدّریه؛ فصل دوم: جبریه؛ فصل سوم: عُبّاد و زهّاد؛ فصل چهارم: امویان. در این کتاب نویسنده به بررسی حیات فکری در سرزمین شام از صدر اسلام تا نیمه قرن دوم پرداخته؛ زیرا فعالیّت فکری شامیان بعد از فتح این سرزمین آغاز می‌شود، و در دوران حاکمیّت امویان ادامه می‌یابد؛ و دامنه آن تا حکومت عباسیان کشیده می‌شود. دکتر عطوان از خاستگاه و زادگاه و محل نشو و نمو رهبران و پیروان فرقه‌های اسلامی شام به طور کامل سخن گفته؛ وی کوشیده تا آراء و عقاید مذهبی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی هر یک از این فرقه‌ها را روشن سازد، و ریشه‌ها و خاستگاه‌های آنها را نشان دهد.
18- «روایه الشامیین للمغازی والسیر فی القرنین الأول والثانی الهجریین».
19- «الأمویون والخلافه».
20- «مقدمه القصیده العربیه فی صدر الإسلام».
21- «مقالات فی الشعر ونقده»: شامل ده مقاله زیبا در باره شعر عربی و موضوعات جالب ‌آن در عصر جاهلی و اموی و عباسی است. مقاله اول: «الوحده النّفسیه فی القصائد الجاهلیه»؛ مقاله دوم: «وصف استخراج الؤلؤ فی الشعر الجاهلی»؛ مقاله سوم: «الشعراء الصعالیک فی العصر الأموی»؛ مقاله چهارم: «وصف البحر والنّهر فی الشعر الأموی»؛ مقاله پنجم: «الخمر والمجون فی أخبار الولیدین یزید وأشعاره»؛ مقاله ششم: «الغزل العفیف عند مخضرمی الدّولتین الأمویه والعباسیه»؛ مقاله هفتم: «وصف الطّیف فی شعر البحتری»؛ مقاله هشتم: «وصف الشبّاب والشّیب فی شعر ابن الرّومی»؛ مقاله نهم: «رأی النّقاد القدماء فی وحده القصیده العربیه»؛ مقاله دهم: «قضیّه القدیم والجدید فی القرون الأربعه الأولی للهجره».
22- «الجغرافیه التاریخیه لبلاد الشام فی العصر الأموی»: دارای دو فصل است: فصل اول: به اخبار شهرهای شام و نشأت و تطّور آنها پرداخته است؛ فصل دوم: از قبایل اعراب سرزمین شام و

متن کامل در سایت homatez.com