پایان نامه درباره ، EPC، تأخیر، قرارداد، قراردادهای، در، پیمانکار، تأخیرات

نبود امكانات لازم و كافي و غيره مي باشد. [6]
در این زمینه در سطح بین المللی تلاش های بسیار زیادی صورت گرفته است که بیشتر آنها بر صنعت ساخت و ساز متمرکز بوده اند. ویلیامز به بررسی روش های موجود اثر تأخیرات در افزایش زمان پروژه های بزرگ پرداخته و نکاتی را در مورد نارسایی های روش های موجود تحلیل تأخیر در پروژه های بزرگ خاطر نشان کرده است [25] . در تحقیق دیگری به ریشه یابی علل بروز تأخیر در صنعت ساخت و ساز کشور مالزی پرداخته شده است و اهمیت میزان و تأثیر هر یک از علل نیز مورد بررسی قرار گرفته است و در نهایت رابطه علت و معلولی بین آنها شناسایی شده است [23]. کاسترو و همکارانش روشی را برای تقسیم مشکلات مالی تأخیرات پروژه در شبکه های ارزیابی برنامه و بازبینی روش ها توسعه داده اند [19].
در داخل کشور تحقیقاتی در حوزهی تحلیل تأخیر انجام شده است. نجابت یک مدل فرایندگرا برای شناخت، بررسی، تحلیل تأخیر در زمان وقوع آن ارائه داده است [8]. در تحقیقی که امامی زاده و همکارانش اجرا نموده اند، پس از معرفی اجمالی برخی روش های تحلیل تأخیر، روشی برای تسهیم اثر تأخیرات پروژه بین گروه های مختلف درگیر ارائه شده است [3].
در پژوهش دیگری با بهره گیری از تصمیم گیری پویا مدلی برای پیشگیری از تأخیرات چند پروژه ارائه شده است [9]. در تحقیق دیگری ادعاهای پیمانکاران در پروژه های عمرانی بررسی شده و علل آن در قالب دو دسته اصلی تأخیر و تغییر مورد کنکاش قرار گرفته است [3]. آرانی و همکارانش نیز روشی مبتنی بر CPM را برای تعیین میزان تأخیرات پروژه و هر یک از فعالیت های آن ارائه داده اند [15].
2-2- روش هاي متداول و سنتي اجراي پروژه در كشور
روش های متداول و سنتی اجرای پروژه ها در ایران عبارتند از :
كنتراتي
طبق فهرست بها
قرارداد اماني
اين سه شيوه انجام پروژه ها به طور سنتي در ايران بوده است . با توجه به اينكه در چند سال اخير كشور ما به جمع كشورهايي كه از طرفداران خصوصي سازي مي باشند درآمده است و بالاخص تكنيك هاBOT ، MC ، DB و EPC به عنوان روش هاي خصوصي سازي در توسعه بخش انرژي خصوصا در توسعه تاسيسات زيربنايي نفتي -گازي و اخيرا صنعت برق كه نقش مهمي در رشد اقتصادي و اجتماعي كشور دارد پيدا كرده اند، مورد بررسي قرار مي گيرند.
2-3- شناسایی و بررسی قراردادهای ساخت و ساز به روش EPC
EPC حاصل کنار هم قرار دادن حروف اول کلمات Engineering، Procurement و Construction است که در ايران به عنوان قراردادهاي مهندسي، تدارکات و اجرا شناخته مي شود.
EPC در واقع نوعي روش قراردادي اجراي پروژه هاي طرح و ساخت است. امروزه تعداد زيادي از پروژه ها به اين روش اجرا مي شوند. در اين نوع قراردادها که به صورت فزاينده اي مورد توجه قرار گرفته است، اساساً يک شخصيت حقوقي مستقل مسئوليت طراحي وا جراي پروژه را عهده دار مي شود که ممکن است يک شرکت تنها يا مشارکت چند شرکت باشد. شرکت يا سازماني که مبادرت به اجراي پروژه ها به روش طرح ساخت مي نمايد الزاما ضرورتي ندارد که تمامي امکانات مورد نياز را هم براي طراحي و هم اجرا در دست خود داشته باشد. در EPC، طراحي پروژه از طراحي پايه تا طراحي تفصيلي و همچنين تامين تمامي مصالح و تجهيزات پروژه شامل تجهيزات و مصالح بخش هاي مختلف و همچنين اجرا، روش راه اندازي توسط پيمانکار انجام مي شود. فدارسيون بين المللي مهندسين مشاور اين موضوع را تحت عنوان روش اجراي پروژه هاي طراحي مهندسي که تدارک و اجرا به شيوه کليد در دست بيان نموده است. نشريه 5490 سازمان مديريت و برنامه ريزي نيز منظور از روش EPC انجام کارهاي زير بیان نموده است : [8]
– تمام يا برخي از مراحل مختلف کارگاهي مهندسي پروژه شامل مهندسي مقدماتي به مهندسي تفصيلي
– تامين و تدارک کالاها، تجهيزات و مصالح پروژه و خدمات حتي مرتبط با آنها
– عمليات ساختمان، نصب و راه اندازي و آزمايش هاي کارايي و ساير خدات جانبي مرتبط با آن
ها که به طور توام توسط پيمانکار انجام مي شود.
قراردادهاي EPC (طراحي – خريد – ساخت) از قابليت هاي قرارداد کلید گردان مي باشند. روش کلید گردان که به آن طراحی – ساخت نیز گفته می شود، مسئولیت طراحی و اجرا را بطور کامل بر عهده پیمانکارمی گذارد به قسمی که بعد از تکمیل پروژه، کارفرما فقط با چرخاندن یک کلید می تواند بهره برداری از تاسیسات اجرا شده را آغاز نماید[8].
پروژه های بزرگ کشور در بخش انرژی با الگوهای مختلفی دنبال می شوند. ملموس ترین الگوی کار پروژه های مطرح در صنایع پتروشیمی الگوئی است که در آن شرکتهای ایرانی غالبا در الگوی، (طراحی + تامین تجهیزات ) و یا EPC)) در منطقه ویژه درگیر پروژه های متعددی می باشند. الگوی مطرح دیگر برای اجرای پروژه صنعتی، قراردادهای طراحی و تامین تجهیزات اجرای این قراردادها مي باشد. قراردادهای در قالب EPC)) برای کارفرما به لحاظ تداوم و پیوستگی مسئولیتهای پیمانکار از ابتدا تا پایان کار دارای مزیت بیشتری است، اما از طرف دیگر با توجه به اینکه این قراردادها معمولا بشکل فاینانس تامین اعتبار و اجرا می گردند، تامین هزینه های ریالی در این شکل برای پیمانکار همراه با دشواری ها و محدودیت هایی می باشد. اگر کارفرما بتواند هزینه های اجرایی را خود فراهم نماید، راه حل مناسب برای وی کماکان قرارداد ((EPC خواهد بود..در پروژه های(EPC) چه برای ارائه قیمت و یا پس از آن برای انجام کار، طراحی های بنیادی Basic Design) ) لازم است که مطالعات اولیه پروژه و یا Feasiblity Study همراه با طراحی های محتوایی انجام شده باشد. [8]
بدون وجود چنین مطالعات مقدماتی که براساس آن شرح نیاز با طراحی های محتوایی تثبیت گردیده باشد، ارائه قیمت در فرصت محدود مناقصه ها میسر نمی شود. بعلاوه عدم تثبیت مبانی پروژه در مدارک مناقصه منجر به ارائه پیشنهادات همسو توسط پیمانکاران نمی گردد که این وضعیت تصمیم گیری در مورد پیشنهادات دریافتی را برای کارفرما دشوار می نماید. در پیمانهای (EPC) عملا مراحل کار با یکدیگر، همزمانی دارند. تمرکز مسئولیتهای مختلف مهندسی، تدارکات و تامین تجهیزات و نهایتاً اجرا در یک پیمان منفرد این امکان را فراهم می آورد که پیمانکار با برنامه ریزی مناسب و اعمال هماهنگی های داخلی بتواند مراحل متوالی پروژه را به صورت موازی پیش ببرد که این قابلیت بارزترین مشخصه پیمانهای Turn Key می باشد. پیشبرد فعالیت های پروژه به صورت موازی طبیعتاً سبب کوتاه کردن زمان پروژه و نتیجتاً کاهش هزینه ها می گردد.
مسئولیت مدیریت اجراء، کنترل کیفی و کنترل پروژه در پیمان EPC بعهده پیمانکار است. پیمانکار اصلی در انتخاب پیمانکاران جزء دارای انعطاف بیشتری است در حالی که کارفرمای دولتی معمولاً به روش مناقصه و انتخاب بر اساس حداقل قیمت طبق مقررات عمل می نماید.
2-4- ويژگي هاي بارز قراردادهای EPC
در مراحل اوليه طراحي بايستي مشخصات فني کامل و به روشني قيد شود.
کارفرما از نظر فني و قراردادي نيازهاي خود را کاملا مشخص کند.
بعد از انعقاد قرارداد، معمولا کارفرمایان در بحث ها و مذاکرات موضوع ضعف خواهد داشت.
ممکن است محدوده و نيز روش کنترل کارها توسط کارفرما منشا بروز اختلاف کرد.
خواسته ها و الزامات کارفرما در مورد راه اندازي بايد در قرارداد به دقت ذکر شود.
2-5- اجرای پروژه هاي متناسب با روش EPC
کارفرما اطمينان زيادي دارد که قيمت و زمان انجام کار از ميزان توافق شده تجاوز نخواهدکرد.
کارفرما نخواهد خود را درگير مسائل پيشرفت روزانه کار نماید.
پيچيدگي پروژه، يکي بودن گروه طراحي و ساخت را ايجاب کند. (توجيه فيريک)
زمان و اطلاعات کافي براي بررسي و کنترل و ارائه طرح وجود ندارد.
کار شامل مقادير چشمگيري عمليات زيرزميني باشد.
کارفرما قصد نظارت نزديک و کنترل داشته باشد.
مبلغ هر پرداخت موقت، اجباراً بايد توسط مقامات مورد ارزيابي قرار گيرد.
علت استفاده از قراردادهای EPC
در قراردادهاي EPC پيمانکار به منزله يک شخصيت حقوقي، با عهده دار شدن کليه مسئوليت ها در انتخاب روش کار براي تامين نتايج نهايي طبق مشخصات عملکرد تعيين شده به وسيله کارفرما داراي اختيار و آزادي عمل کامل است. کارفرما هم ضمن انجام تعهدات خود، پيشرفت کار را پي گيري مي نمايد.
با استفاده از اين روش عليرغم ايجاد برخي محدوديت ها براي کارفرما، با قراردادن کليه فعاليت هاي پروژه اعم از طراحي تا ساختار و راه اندازي به عهده پيمانکار و کافرما از قيد مسئوليت هاي سنگين مديريت و اجراي اين پروژه که اکثرا به علت تخصصي بودن کار و پيچيدگي فناوري از توان او خارج است آزاد مي گردد و درگيري کارفرما در فرآيند طراحي و اجرا در مقايسه با ساير روش هاي قراردادي به مقدار قابل ملاحظه اي کاهش مي يابد و به طور عمده به مديريت قرارداد و با توجه به مفاد قرارداد به مرور و يا تائيد کارها خلاصه مي شود. مزيت عمده روش EPC نسبت

متن کامل در سایت homatez.com