دانلود پایان نامه ارشد درباره مفهوم تکدی و کلاشی

مفهوم تکدی و کلاشی در حقوق اسلامی

گفتار اول: مفهوم تکدی در قرآن کریم

خداوند متعال در مورد تکدی با زور و اصرار در سوره بقره آیه 273 می فرماید: «لا یَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً: هرگز با اصرار از مردم چیزی نمی خواهند». در تفسیر و شأن نزول آیه فوق، مفسرین اسلامی آورده اند که اصحاب صفه چهارصد، نفر بودند و خانه و خویشاوندی نداشته و در مسجد پیامبر ساکن شده و آماده جهاد بودند. چون اقامت آن ها در مسجد ناسازگار بود؛ به صفه برده شدند. آیه فوق نازل شد تا مردم به آن ها کمک کنند و انفاق نمایند. آیه فوق و آیات قبل و بعد از آن، مشخصات مؤمنان و فقیران واقعی را برمی شمرد؛ تا مردم بتوانند با شناسائی آنان، در راه خدا انفاق کنند. احتمالی که در تفسیر آیه فوق هست؛ این است که در صورتی که اضطرار شدید، آن ها را مجبور به اظهار حال خود کند؛ هرگز اصرار به سؤال ندارند. بلکه نیاز خود را به شکل محترمانه ای به اطلاع برادران مسلمان خود می رسانند.

گفتار دوم: مفهوم تکدی در زبان فقها

به طور خلاصه فقهای اسلامی در مورد حکم تکدی دو گروه هستند.

گروه اول:  فقیهانی که تکدی را به طور اساسی امری حرام می دانند؛ از هر نوع که باشد(اعم از زبانی، نوشتاری و… ) این گروه اکثریت فقها را تشکیل می دهند.

گروه دوم: آن دسته از فقیهانی هستند که تکدی را امری مکروه می دانند. از این رو قائل به مجازاتی برای این گونه افراد نیستند.

برای جلوگیری از طولانی شدن کلام در این قسمت از میان عقاید و نظرات فقها عظام فتوای حضرت امام خمینی رحمة الله علیه را انتخاب نموده که عینا نقل می گردد: در صدقه و بخشش به مستمندان، قصد قربت شرط است و سؤال(گدایی) در صورت نیاز مکروه و در صورت عدم نیاز شدیدا، مکروه و بنابر احتیاط حرام است.

امام خمینی در فتوای خود قایل به تفکیک شده اند. در صورتی که متکدی نیاز داشته باشد؛ حکم کراهت داده اند و در صورتی که نیازی به کمک دیگران نداشته باشد و از روی حرص و رفاه طلبی و با وجود قدرت بر انجام کار، دست نیاز به سوی مردم دراز کند؛ احتیاط واجب در حرمت آن دانسته اند و عمل به آن گناه است و مجازات دارد.

گفتار سوم: مفهوم تکدی در روایات

در لسان روایات تکدی با لفظ سؤال، آمده است. روایات در این زمینه فراوان است و به چند روایت به عنوان نمونه اشاره می کنم. حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: «شهادت کسی که گدایی کند؛ پذیرفته نمی شود»  قانون مدنی ما هم این را پذیرفته است.

امام صادق علیه السلام می فرمایند: «هرکس بدون نیاز گدایی کند؛ مثل این است که شراب
می نوشد. در حدیثی دیگر از ایشان آمده است: «شیعتنا من لایسأل الناس و لو مات جوعا: یعنی شیعه ما کسی است که از مردم گدایی نمی کند؛ هر چند که از گرسنگی بمیرد» حضرت رضا علیه السلام می فریایند: «المسألة مفتاح البؤس: یعنی گدایی کلید فقر است» حضرت امام موسی کاظم علیه السلام می فرمایند: «لَا تَصْلُحُ الْمَسْأَلَةُ إِلَّا فِی ثَلَاثَةٍ فِی دَمٍ مُنْقَطِعٍ أَوْ غُرْمٍ مُثْقِلٍ أَوْ حَاجَةٍ مُدْقِعَة: یعنی گدایی و درخواست، صحیح نیست مگر در سه چیز: 1- در مورد پرداخت خونبهای قتل غیر عمدی. 2- یا پرداخت قرض سنگین. 3- یا حاجت بسیار ضروری»

در مورد کلاشی با وجود تحقیق فراوان در کتاب ها و از طریق نرم افزارها، روایتی در این مورد ندیدیم.

دانلود پایان نامه ارشد

 

متن کامل پایان نامه جرم تکدی گری در شهرستان مشهد و ارزیابی اقدامات سیستم قضایی در پیشگیری از آن

متن کامل در سایت homatez.com