مقاله درباره ، کدگذاری، بیسیم، شبکههای، BA، بستههای، MANET، بستههایی

مورد قبول واقع شوند. شبکههای بیسیم در موارد زیر بسیار مورد استفاده قرار میگیرند:
محیطهای شلوغ مانند راهروها و محیطهای پذیرش.
ساختمانها و محیطهای منفرد.
بخشهایی که گاهی محیط فیزیکی آنها تغییر میکند.
ساختارهایی مانند ساختمانهای تاریخی که سیم کشی در آنها مشکل میباشد و … [18].
1-3-3- شبکههای بیسیم محلی ( WLAN)یک شبکه بیسیم معمولی به جز در رسانگر مانند شبکههای سیمی عمل میکنند. در این نوع شبکهها به یک نقطه دسترسی (AP) و یک کارت شبکه WLAN نیاز خواهد بود [18].
نقطه دسترسی
نقطه دسترسی دستگاهی برای برقراری ارتباط بین دستگاههای بیسیم و سیمی به یکدیگر است
که کار انتشار و دریافت سیگنالها را از کامپیوترهای اطراف برعهده دارد.
استفاده از نقاط دسترسی روش بسیار مفیدی جهت توسعه شبکههای بیسیم میباشد. در این حالت امکان اتصال به شبکههای سیمی یا اشتراک گذاری مودم پهن باند نیز وجود دارد.
در کل دو نوع نقطه دسترسی وجود دارد:
نقاط دسترسیهایی که به عنوان یک پل بین شبکه بیسیم و شبکههای سیمی بکار میرود.
نقاط دسترسیهایی که در آنها مسیریاب نیز تعبیه شده است و این مسیریاب باعث میشود که تمام کامپیوترهای موجود در شبکه به صورت اشتراکی به اینترنت دسترسی داشته باشند [18].
کارت شبکه
هر یک از دستگاههای موجود در یک شبکه بیسیم به یک کارت شبکه بیسیم نیاز خواهند داشت.
1-3-4- تکنیکهای انتقال
شبکههای بیسیم محلی از چهار تکنیک به منظور انتقال دادهها استفاده میکنند:
مادون قرمز
لیزر
امواج رادیویی پهن باند
امواج Spread-spectrum ( تقسیم دادههای مورد نظر به بخشهای کوچکتر جهت ارسال با استفاده از فرکانسهای گسسته و قابل دستیابی در هر زمان) [18].
1-4- شبکههای ad-hoc سیار(MANET)یک شبکه ad-hoc سیار که گاهی اوقات شبکه مش سیار نامیده میشود، خود یک شبکه متشکل از لوازم سیار (متحرک) است که توسط خطوط بیسیم با هم مرتبط هستند. هر وسیله در یک MANET آزاد است که به صورت مستقل و در هر جهتی حرکت کند و از این رو گاهی خطوط ارتباطی خود را با سایر وسیلهها تغییر دهد. بنابراین ساختار شبکه به صورت تصادفی و بسیار سریع در زمانهای غیرقابل پیشبینی تغییر میکند. از آنجایی که هر گره دارای برد انتقالی محدودی است تمام پیامها نمیتوانند به تمام گرههای مورد نظر برسند. برای حفظ ارتباط در کل شبکه در یک مسیر از مبدا به مقصد مسیر از چندین گره همسایه میانی میگذرد. هر یک از وسیلهها باید جریان را بدون درنظر گرفتن استفاده خود بفرستد و از این رو یک مسیریاب هستند. اولین ادعا در ساخت یک MANET مجهز کردن هر وسیله به نگهداری پیوسته اطلاعات مورد نیاز برای راه عبور مناسب است. چنین شبکههایی میتوانند خودشان به تنهایی کار کنند یا ممکن است به شبکه بزرگتری منتقل شوند.
هدف MANET ها این است که سیار بودن را در حیطه خود گسترش دهند. کاربرد وسیع از تکنولوژی MANET در محیطهایی است که تغییر ساختار به صورت پویا مورد نیاز است و شبکه بیسیم در دسترس نیست. به عنوان مثال در میدانهای جنگ، جستجوهای اضطراری، موقعیتهای امداد و نجات و ….
افزایش لپ تاپها و شبکههای بیسیم Wi-Fi باعث شده است که MANET از سالهای 1990 تا 1995 به موضوع پژوهشی مورد پسندی تبدیل شود[10].
فصل دوم

184404025019000
کدگذاری شبکه
مقدمه
هدف شبکههای ارتباطی انتقال اطلاعات بین گرههای مبدا و مقصد است. اولین سوالی که در طرحریزی شبکه پیش میآید این است که چگونه میتوان اطلاعات انتقال یافته در شبکه را افزایش داد. اخیرا نشان داده شده است که توانایی شبکه در انتقال اطلاعات میتواند به صورت چشمگیری بهبود یابد، این کار با استفاده از کدگذاری شبکه صورت میگیرد. کدگذاری شبکه حیطه پژوهشی جدیدی است که کاربردهای بسیار جالبی در سیستمهای شبکه کاربردی دارد. با استفاده از کدگذاری شبکه، گرههای میانی به جای ارسال ساده اطلاعات، جریانی از اطلاعات را ارسال مینماید که ممکن است پیچیدهتر از اطلاعات دریافتی پیشین باشد، به عنوان مثال گرههای میانی میتوانند ترکیبات خطی از اطلاعاتی را که پیش از این دریافت کردهاند، ارسال کنند. این شیوه ارسال اطلاعات کلید افزایش بازده بالقوه و قوای با درجه بالاتر میباشد که در اینجا قوا به معنای کاهش برگشت بستهها و آسانکردن پیادهسازی الگوریتمهای توزیع است [11،4].
در بخش 1 این فصل به بررسی عمل ساده XOR میپردازیم و در بخش 2 کدگذاری شبکه را مورد مطالعه قرار میدهیم سپس در بخش 3 پهنای باند و در بخشهای 4 و5 و6 به ترتیب توزیعهای تکی، همگانی و چندگانه را بررسی میکنیم و در ادامه در بخش 7 توزیع قابل اعتماد را مورد بحث قرار میدهیم.
2-1- عملXOR
عمل منطقی ترکیب مجزا (ناسازگار) که گاهی یای ناسازگار نیز نامیده میشود و با نمادهای ⨁,Eor,E Xor,XOR) یا ⋁) نمایش داده میشود، یک ترکیب فصلی روی دو عملوند است که نتیجه آن تنها هنگامی درست است که دقیقا یکی از عملوندها درست باشند ( این یا دیگری ولی نه هر دو).
جدول زیر ترکیب دو عملوند A وB را تحت عملXOR نشان میدهد.
جدول 2-1- ترکیب دو عملوند A وB تحت عمل XOR
INPUT OUTPUT
A B A XOR B
0 0 0
0 1 1
1 0 1
1 1 0

A⨁B A⨁B⨁Cیک سیستم با استفاده از یای مجزا یا (⋁ و{F وT} ) یک گروه آبلی است. ترکیب عملگرهای Λ و⋁ روی مولفههای {F وT} میدان F2 را تولید میکند. اگر سه داده ورودی داشته باشیم، نتیجه هنگامی درست است که دقیقا یکی ازاین دادهها درست باشد. اگر تعداد زیادی داده ورودی داشته باشیم، نتیجه هنگامی درست است که تعداد فرد از دادهها درست باشد.
A⨁B=A⋀!B⋁!A⋀B=(A⋁B)⋀(!A∨!B)

2-2- کدگذاری شبکه
امروزه شبکههای ارتباطی در اساس عمل مشترک هستند، خواه بستهها در اینترنت یا سیگنالها در شبکههای تلفنی باشند، اطلاعات مانند عبور اتومبیلها در بزرگراه یا انتقال جریان در لولهها انتقال مییابند. یعنی جریان دادههای مستقل ممکن است در منابع اشتراک داشته باشند، اما اطلاعات خودشان مجزا باشد. مسیریابی، ذخیره سازی دادهها و به طور کلی تمام اعمال شبکه بر فرض ارسال ساده اطلاعات استوار است. کدگذاری شبکه حیطه جدیدی است که این فرض را میشکند و به جای ارسال ساده اطلاعات، گرهها میتوانند چند بسته ورودی را با هم ترکیب کنند و به صورت یک یا چند بسته خروجی درآورند. مثالی ساده در زمینه شبکههای بیسیم ساختاری با سه گره است که در شکل 2-1 نشان داده شده است.کدگذاری خطی شبکه در حالت کلی مشابه این مثال است با این تفاوت که در آن عمل XOR جای خود را به ترکیبات خطی میدهد.
T–itional MethodA a S BA S b BA a S a BA b S b BNetwork codingA a S BA S b BA a xor b S a xor b Bشکل 2-1مثالی ساده از کدگذاری شبکه.
گره های A و B میخواهند بستهها را از طریق گره میانی S رد و بدل کنند. گره A بسته a و گره B بسته b را میفرستد و در ادامه a xor b به جای a و b توزیع میگردد و A وB میتوانند بستههای مورد نظر خود را احیا کنند و در این حالت تعداد انتقالات کاهش مییابد.
کدگذاری شبکه در حیطههایی که تنها اطلاعات جزیی و یا غیر قطعی برای تصمیم گیری در دسترس است، بسیار مناسب میباشد. دریافت موفقیتآمیز اطلاعات، به دریافت حجم مشخصی از بستهها وابسته نیست بلکه به دریافت تعداد کافی از بستههای مستقل وابسته است[4].
2-2-1- کدگذاری خطی شبکه
سیستمی را در نظر بگیرید که مانند یک مسیریاب یا یک گره در یک شبکه توزیع نظیر به نظیر به ارسال اطلاعات میپردازد. در روشهای سنتی هنگامی که بستههای اطلاعاتی به تعدادی از گرهها میرسیدند، آن گرهها نیز به آسانی همین کار را تکرار میکردند. با استفاده از کدگذاری شبکه، به گره این اجازه را میدهیم که تعدادی از بستههایی که دریافت کرده است را با هم ترکیب کند و به یک یا چند بسته خروجی تبدیل نماید. فرض کنید که هر بسته شامل L بیت باشد. هنگامی که بستههایی که میخواهند با هم ترکیب شوند دارای اندازه یکسان نباشند، بستههایی با اندازه کمتر با دنبالهای از صفرها افزوده میشوند. میتوانیم S بیت متوالی از یک بسته را به صورت نمادی روی میدان F2s معرفی کنیم و هر بسته شامل یک بردار با L/S مولفه میباشد. با استفاده ازکدگذاری خطی شبکه، بستههای خارج شده ترکیب خطی از بستههای اصلی هستند، جاییکه جمع و ضرب روی میدان F2s انجام میشود. دلیل انتخاب چارچوب خطی این است که الگوریتمها برای کدگذاری و از کد خارج کردن بسیار قابل فهم هستند.
ترکیبات خطی سلسلهوار نیستند، اگر ما بستههایی به طول L را با هم ترکیب کنیم، بسته کدگذاری بدست آمده دارای طول L است. یک بسته کدگذاری شده عموما شامل اطلاعاتی در مورد چندین بسته اصلی است[4].
2-2-2- کدگذاری
فرض کنید که تعدادی بسته اصلیM1,…,Mn ، توسط یک یا چند منبع تولید شدهاند. در کدگذاری خطی شبکه هر بسته در class=’link’>7 متن کامل در سایت homatez.com