پایان نامه درمورد ، تلفن، کارت، مخابرات، اپراتور، 84، موبایل، مخابراتی

ارتباطات بوده است.
تغییرات سریع و رشد فن‌آوری‌های نوین باعث شده است تا نگرانی عمده‌ای راجع به آمادگی انسان‌ها در تمامی جوامع و به‌خصوص نسل‌های آینده در برابر این شرایط به‌وجود آید. از کشورهای فقیر و در حال توسعه که بگذریم، کشورهای پیشرفته دنیا به طور جدی نگران بی‌سوادی (سواد فن‌آوری) نسل آینده خود هستند که در این رابطه تدابیری نیز اندیشیده‌اند که از جمله می‌توان به ارتقاء سواد فن‌آوری اشاره کرد.
در همین حال پکاتاریانه دبیر کل اتحادیه جهانی مخابرات در پیام خود به مناسبت روز جهانی ارتباطات در سال 1994 چنین می گوید بگذارید در این دهکده کوچک جهانی همه ملل از مخابرات و فناوری جدید اطلاعات بهره مند شوند. در کشور های صنعتی مخابرات محور فعالیت های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است،ولی در کشورهای درحال توسعه کارهای بسیار ی باید انجام شود. ملل مختلف دیگر نمی توانند از مخابرات غافل شوند زیرا نقش مخابرات درهمه زندگی بسیار مهم است.( مجله پیام پست و مخابرات،1373، 10)
این واقعیت است که تقریبا هر کشور فقیر و غنی وهر فردی از دارا وندار باید تلفن داشته باشند. این امر البته به خاطر نوع دوستی نخواهد بود، بلکه به این دلیل بیان شده است که هر قدر مردم بیشتر به سامانه ای وصل شوند به همان نسبت آن سامانه برای استفاده کنندگان ، بویژه برای مقاصد فرهنگی و تجاری اثر بیشتری خواهد داشت.لذا پرداختن به مقوله فرهنگ با عنایت به پدیده گستردگی ارتباطات مخابراتی قابل تامل است. دربسیاری از کشورهای توسعه یافته می توان نقش آموزشی مخابرات را مشاهده کرد.
2-2 بخش دوم: تلفن همراه
تلفن همراه یک وسیله شخصی و قابل حمل برای ارتباط مخابراتی است. برای استفاده از تلفن همراه باید شخص استفاده کننده که مشترک نامیده می‌شود، به یک شبکهٔ مخابراتی متصل گردد. برای اتصال به شبکه باید حساب اشتراک تلفن همراه در نزدیک سرویس دهنده (اپراتور) برای مشترک خاص، ایجاد شده باشد. شبکه‌های مخابراتی تلفن عمومی در تمام دنیا با قراردادهای تجاری و شیوه‎های حسابرسی ویژهٔ خود، به هم متصل می‎شوند و هر مشترک تلفن همراه معمولاً می‌تواند با گوشی خود، یک ارتباط تلفنی با دارندگان تلفن‎های ثابت یا همراه در هر جای زمین (مشروط به ارایه سرویس در آن نقطه) برقرار کند.
منظور از موبایل (گوشی همراه) وسیله‎ای است که برای اتصال به شبکهٔ تلفن همراه به کار می‌رود. این وسیله که نسل‎های گوناگونی دارد توسط شرکت‎های سازنده تولید می‎شود و به فروش می‎رسد. در تلفن‎های همراه معمولاً یک مجموعه نرم‌افزار یا سیستم عامل برای کنترل سخت‌افزار به کار می‎رود و برنامه‎های جانبی توسط سیستم عامل اجرا می‌شوند. یکی از سیستم عامل‌های معروف برای تلفن همراه، سیستم عامل سیمبیان است. http://fa.wikipedia.org))
2-2-1 تاریخچه ورود تلفن همراه به ایران
یک دهه پس از ظهور پدیده تلفن سیار در جهان، ایران نیز در سال 1354تا 1355درصدد استفاده از این سیستم برآمد و با بررسی هایی که از سوی شرکت مخابرات ایران و کارشناسان خارجی صورت گرفت این نتیجه حاصل شد که ایران سالانه کشش جذب چهارتا پنج هزارمشترک را دارد، به همین منظور اجرای طرح با هزارشماره پیش بینی شد اما این تلاش در آن زمان ناکام ماند.
در سال 1367 وزارت پست و تلگراف و تلفن اقدام به طراحی تلفن همراه کرد که با یک تجدیدنظر درآن در سال 1372 تجهیزات شبکه تلفن همراه کشور خریداری شد و در مرداد ماه سال 1373 فاز اول این طرح به ظرفیت 10هزار شماره ای آغاز به کار کرد.
همزمان با اجرای این طرح در تهران، طراحی مقدماتی سیستم تلفن همراه در کرمان نیز آغاز شد که در مرحله دوم طرح مقرر شد ، تهران ضمن اتصال به این شهرها با ورودی و خروجی زیرزمینی و دریایی کشور نیز مرتبط شود و جزایر قشم و کیش در مرحله دوم تحت پوشش این طرح قرار گیرند.
طی سالهای 1373 تا 1374 تنها صدنفر در کشور تلفن همراه داشتند و این سیستم به هیچ عنوان برای مردم شناخته شده نبود.
در شهریور 1374 نیز هنگامی که آگهی نام نویسی در روزنامه های کثیرالانتشار کشور برای دریافت موبایل 600 هزار تومانی منتشر شد تنها حدود هشت تا نه هزارنفر ثبت نام کردند.
به عبارت دیگر استقبال چندانی از این سیستم پایه و ضروری در جامعه به عمل نیامد و حتی در محافلی با واکنش های منفی ، تلفن همراه سیستمی زاید و تجملاتی عنوان شد.
اما از بهمن 1374 چرخشی شگفت برای نام نویسی موبایل در جامعه پدیدار شد به نحوی که 200هزارنفر با پرداخت 600 هزار تومان متقاضی دریافت تلفن سیار شدند؛ البته تقاضای استانهای کشور بدلیل عدم آگاهی از کاربرد این وسیله ارتباطی کمتر بود و بیشترین تقاضا به شهروندان تهرانی اختصاص داشت که بیش از 130 هزار نفر برآورد می شد و همچنین مردم حومه تهران یعنی کرج، قزوین، ساوه و قم که با در نظر گرفتن شمار آنان رقم تقاضا به 150 هزار شماره می رسید.
پس از آن در پی استقبال غیرمنتظره مردم، طراحی شبکه برای گسترش تلفن همراه یک میلیون مشترک پیش بینی شد و در این زمینه برای شهرهای مختلف کشور دستگاههای لازم به منظور راه اندازی این پروژه خریداری و نصب شد.
سیستم تلفن همراه دیجیتالی ایران از کشور فنلاند خریداری شد که از نوع GMS بود و برخی خریدها نیز در این چند ساله اخیر از شرکت های آلمانی صورت گرفته استwww.mobna.net))
گسترش دامنه ضریب نفوذ موبایل در ایران به بعد از سال 82 بازمی گردد که در آن سال حدود دومیلیون و414 هزار و 815 تلفن همراه با نرخ دولتی در داخل کشور به متقاضیان واگذار شد.
نخستین گروه مشترکین ثبت نامی سیم کارت های دائمی اپراتور اول در فاصله سال های 73 تا 75 مبلغ 600هزار تومان بابت سیم کارتهای خود پرداختند ، پس از آن مبلغ ثبت نام سیم کارت های دائمی در فاصله سال های 76 تا 79 رقم 500 هزار تومان بود و متقاضیان در فاصله سالهای 81 تا 83 مبلغ 440 هزار تومان ،در سال 84 مبلغ 360 هزار تومان و از سال 85 تاکنون برای دریافت سیم کارت دائمی اپراتور دولتی مبلغ 288 هزار تومان پرداخته اند.
در فاصله سالهای 73 تا 84 سیم کارت دائمی اپراتور اول به تنهایی یکه تاز این بازار بکر بود و این اپراتور دولتی از این فرصت برای جذب بیشتر مشترک بهره جست.طی این سالها اگرچه قیمت ثبت نامی سیم کارت کاهش چشمگیری می یافت اما به دلیل آنکه مردم برای دریافت سیم کارت باید حدود یک سال و نیم تا دو سال در نوبت ثبت نام می ماندند بازار آزاد این کالای ارتباطی بسیار داغ بود و سیم کارت دولتی تا 5/1میلیون تومان هم مبادله می شد.
در همین حال سیم کارتهای دائمی اپراتور اول که با کدهای مختلف یک تا چهار در بازار عرضه می شد تنها امکان مکالمات تلفنی مشترکان را فراهم می کرد و کسانی که می خواستند از سرویس پیام کوتاه استفاده کنند باید برای فعال سازی درخواست خود، هزینه آن را پرداخت می کردند.
(بخشی پور،1378،12)
سال 84 برای صنعت مخابرات کشور و بخصوص موبایل ایرانی سالی پرهیجان و با فرازونشیب و تحولات بسیاری در این حوزه همراه بود که این تحولات تاثیر پررنگی در توسعه این بخش باقی گذاشت.
راه اندازی شبکه مستقل اعتباری تالیا که ورود اولین سری سیم کارتهای اعتباری به کشور را رقم زد ، انتخاب ایرانسل به عنوان اپراتور دوم تلفن همراه کشور در راستای اهداف برنامه سوم و چهارم توسعه اقتصادی کشور و نیز ثبت نام نزدیک به هشت میلیون سیم كارت‌ 360 هزار تومانی دولتی از برجسته‌‏ترین خبرهایی بود که ضریب نفوذ 12درصدی تلفن همراه در آن سال را تحت تاثیر قرار داد.
این تحولات که کاهش نرخ سیم کارت در کشور را بدنبال داشت سبب شد تا این کالای ارتباطی جای خود را در میان مردم باز کند و به جزیی از زندگی آنان تبدیل شود.
شبکه تلفن همراه دولتی کشور با هشت میلیون و 503 هزار مشترک سال 84 را به پایان برد که به وسیله شش هزار و ۲۵۱ ایستگاه آنتن BTS در 997 شهرکشور سرویس دهی می کرد.
تعداد سیم کارت های واگذار شده اپراتور دولتی کشور در این سال سه میلیون و ۴۲۷ هزار و ۳۸۲ شماره بود.
تا واپسین روزهای سال 84 از مجموع هشت و نیم میلیون مشترک این اپراتور، تنها سه میلیون و ۴۳۶ هزار مشترك امکان ارسال پیام كوتاه را داشتند اما در آخرین روزهای این سال مدیران شرکت ارتباطات سیار اعلام کردند که با توجه به نصب و راه اندازی دو مرکز پیام کوتاه جدید با مجموع ظرفیت پنج میلیون کاربر، امکان ارسال SMS کلیه مشترکان را فراهم کرده اند.
پایین بودن کیفیت خدمات تلفن همراه و اختلالات گسترده این شبکه از جمله مشکلات شبکه تلفن همراه بود که روزهای دوازده سالگی خود را می گذراند.
در این سال سیم کارت مشترکان اپراتور اول در 48 کشور جهان زنگ می خورد. در ماههای پایانی سال 84 نیز برگزاری دور تازه ثبت نام سیم کارت تلفن همراه شبکه دولتی کشور با مبلغ ۳۶۰ هزار تومان بدون تعیین سقف و محدودیت آغاز شد و به دلیل پایین

متن کامل در سایت homatez.com

About: admin