پایان نامه درباره سیاسی، فرهنگ، ، آلموند، حکومت، سیاسی،، وربا، مشارکت

زیادی از دانسته‌ها در باب مفاهیمی چون ایدئولوژی سیاسی، روان شناسی سیاسی ملت‌ها و ارزش‌های بنیادین است(پای،40:1370).
از اصطلاح فرهنگ سیاسی برای تفکیک نگرش‌های سیاسی از نگرش‌های غیر سیاسی نیز استفاده می‌شود. در واقع فرهنگ سیاسی، به منظور تبیین جهت گیری‌های سیاسی به کار برده می‌شود. بدون تردید در متون معاصر علم سیاست، کار تحقیق و مشترک گابریل آلموند و سیدنی وربا تحت عنوان” فرهنگ مدنی” که در سال 1963 به چاپ رسید، بهترین اثر کلاسیک در فرهنگ سیاسی محسوب می‌شود که مبنای چارچوب نظری پژوهش حاضر می‌باشد. آلموند و وربا در این اثر، فرهنگ سیاسی را این گونه تعریف می‌کنند: ” فرهنگ سیاسی، مجموعه‌ای از تمایلات شناختی، تحلیلی و احساسی است که نسبت به پدیده‌های سیاسی ابراز می‌شود” (سریع القلم،21:1386).
این کتاب یکی از اولین تحقیقات میدانی مبتنی بر مقایسه داده‌های عینی پنج کشور است که به فهم چرایی ثبات دموکراتیک پرداخته و در عین حال این کتاب رابطه میان فرهنگ سیاسی و نظام سیاسی را مورد بررسی قرار داده است. هر دو محقق، در نهایت در این اثر به این نتیجه رسیده‌اند که بسیاری از باورهای سیاسی در دوران کودکی و نوجوانی به واسطه فضاهای تربیتی در خانواده، مدرسه و جامعه به فرد منتقل می‌شود و ثبات این باورها و واقعی بودن نماد آنها در جامعه، باعث تکامل جامعه می‌شود(سریع القلم،22:1386).
با توجه به مطالب ذکر شده، در خصوص بحث مشارکت سیاسی تمامی‌شهروندان به طور عام و مشارکت سیاسی زنان به طور خاص باید گفته شود که کم وکیف مشارکت سیاسی، شیوه رأی دان، پشتیبانی یا بی اعتنایی به نظام به میزان قابل توجهی به اعتقادات و باورهای نهادینه شده مردم بستگی دارد.
در زمینه طرح و بررسی فرهنگ سیاسی، گابریل آلموند، سیدنی وربا، لوسین پای و پاول از پیشگامان محسوب می‌شوند. آلموند، در سال 1956 فرهنگ سیاسی را این گونه تعریف نمود:” هر نظام سیاسی در درون الگوهای خاصی از سمت گیری برای کنش سیاسی فعالیت داردکه خوب است آن را فرهنگ سیاسی بنامیم” (چیلکوت،345:1378). آلموند همواره معتقد بود، بیشتر مطالعات فرهنگ سیاسی تا زمان او غیر ضروری و نوعی اتلاف منابع بوده است زیرا محقق می‌توانسته به سادگی از واقعیت گرایی کم عمق، خود شیفته و پر مدعای خویش به‌اندازه کافی قدرت توجیه گری به دست آورد. همه این‌ها به این خاطر بوده است که فرهنگ سیاسی نه مسئله محور بلکه امری معلوم و مسلم به شمار می آمده است(dimond,1994:4). بنابراین آلموند و وربا در پی تعریف سیاسی برآمدند. از دیدگاه این دو نفر، فرهنگ سیاسی برآیندی است از نگرش‌ها و جهت گیری‌های همه اعضای جامعه.
پای، در تعریف فرهنگ سیاسی می‌گوید: “فرهنگ سیاسی بر این فرض استوار است که نگرش‌ها، احساسات و ادراکات حاکم بر رفتار سیاسی در هر جامعه انبوهی از امور صرفاً تصادفی نیست بلکه نماینگر الگوهای سازگاری هستند که با هم تناسب داشته و متقابلا یکدیگر را تقویت می‌کنند”(پای،39:1370).
علاوه بر تعاریف فوق، تعاریف متعددی از فرهنگ سیاسی صورت گرفته که تقریباً همگی آنها به جهت گیری نسبت به نظام و ساختار سیاسی اشاره کرده‌اند. مثلاً :
بیرو و اولام، عقیده دارند که فرهنگ سیاسی با جنبه‌های خاصی از فرهنگ عمومی جامعه به طور ویژه با چگونگی برخورد با حکومت و این که باید چه وظایفی را انجام دهد ارتباط دارد. به عقیده‌ی اریک روو، فرهنگ سیاسی الگویی از ارزش‌ها، اعتقادات و امتیازات احساسی فرد است. رای مکردیس ، نیز فرهنگ سیاسی را اهداف مشترک و قواعد پذیرفته شده‌ عمومی‌تلقی می‌کند. تالکوت پارسونز، همچنین معتقد است: “فرهنگ سیاسی یک کشور از ایستارهای مشخصه جمعیت آن نسبت به ویژگی‌های عمده نظام‌های سیاسی- اجتماعی که در درون مرزهای آن وجود دارد، سرشت نظام، تعریف شاید‌ها و نشاید‌های حکومت و نقش مشارکت‌های فردی و اتباع حکومت تشکیل می یابد”(عالم، 113:1383).
بنابراین تعاریف، فرهنگ سیاسی بر این فرض مبتنی است که نگرش‌ها، احساست، ادراکات حاکم بر رفتار سیاسی در هر جامعه صرفاً اموری تصادفی نیستند زیرا اگرچه فرهنگ ثبات بسیار زیادی دارد اما نباید نقش نهادهای فرهنگ ساز و سیستم‌های مربوط به آن را از یاد برد(hofstead,2002:34).
تحلیل تعریف‌های گفته شده از فرهنگ سیاسی، این نتیجه را به بار می آورد که فرهنگ سیاسی یک کشور را می‌توان مجموعه‌ای از نگرش‌های مشخص افراد یک جامعه نسبت به نظام سیاسی- اجتماعی که در درون آن زندگی می‌کنند تلقی نمود. نکته مهم در رابطه با فرهنگ سیاسی این است که فرهنگ سیاسی پدیده‌ای ایستا نیست بلکه می‌توان به واسطه تأثیر ساخت حکومت و جامعه پذیری و تغییر نسل‌ها دچار دگرگونی شد.
همچنین لازم به ذکر است که مطالعه تأثیر فرهنگ و ارزش‌ها بر رفتار انسان ریشه در بررسی‌های جامعه شناسان و به ویژه مردم شناسانی چون ماکس وبر دارد و به دنبال این دسته از مطالعات، تأثیر فرهنگ بر رفتار سیاسی انسان مورد توجه دانشمندان علم سیاست قرار می‌گیرد. تا جایی که فرهنگ به عنوان یک ملاک مهم جایگاه خاصی در مطالعات مقایسه‌ای و نوسازی یافته است. به طور کل، ارزش‌ها بر زندگی فردی و جمعی افراد تأثیر تعیین کننده‌ای دارند و دانشمندان معتقدند که هر فرهنگ سیاسی با رفتار سیاسی خاص سنخیت دارد زیرا فرهنگ سیاسی تلقی مردم نسبت به حکومت و شکل دهنده رفتار مردم بر ای حکومت می‌باشد. به عبارت دیگر، فرهنگ سیاسی یک علل درونی است که ماهیت سیاسی ـ اجتماعی انسان‌ها و نگرش آنها را در رابطه با قدرت تبیین می‌کند و نوع آن حاصل فرهنگ عمومی، ایدئولوژی طبقات حاکم و ساختار قدرت سیاسی است(مهاجر،48:1380).
از آن جایی که چارچوب نظری این رساله بر اساس نظریه فرهنگ سیاسی آلموند و وربا قابل بررسی می‌باشد در اینجا لازم است به دیدگاه این دو پژوهش گر بپردازیم.
2-6 فرهنگ سیاسی از دید آلموند و وربا:
آلموند و وربا از سه نوع فرهنگ سیاسی(محدود، تبعی و مشارکتی) بر اساس چهار سطح تحلیل و سه نوع جهت گیری نام می‌برند که لازم است به تفضیل به توضیح آنها بپردازیم.
2-6-1 سطوح تحلیل فرهنگ سیاسی از دید آلموند و وربا:نظام



قیمت: 10000 تومان

متن کامل در سایت homatez.com