پایان نامه درباره مسافرت، جهانگردی، اتومبیل، کشور، آهن، پرواز، گردشگر، 1301

است:
«سفری که در آن مسافر به مقصدی رفته وسپس به محل سکونت خود باز گردد.»
سازمان جهانی جهانگردی (unwto ) در سال 1993 جهانگردی را به صورت زیر تعریف می‌کند:
«جهانگردی به تمامی فعالیتهایی که یک فرد یا افراد در طول مسافرت در مکانی خارج از محیط معمول کار وزندگی خود انجام می‌دهند، اطلاق می‌شود. این مسافرت بیش از یکسال طول نمی‌کشد و هدف فرد یا افراد تفریح و سیاحت، تجارت و یا اهداف دیگر است».
این سازمان، جهانگرد را به دو دسته تفکیک می‌کند:
1- دیدار کننده یک روزه
2- جهانگرد(گردشگر)
دیدار کننده یک روزه: فردی که تنها یک روز را در کشور و یا محل بازدید صرف کند و شب به کشور و یا محل معمول کار و زندگی خود بازگردد.
گردشگر: فردی که حداقل یک شب را در کشور و یا محل بازذید صرف کند.
حداکثر مدتی که یک گردشگر می‌تواند در یک کشور یا مکان دیگر صرف کند، یکسال (12 ماه) می‌باشد و چنانچه مدت اقامت او بی از یک سال طول بکشد، این شخص دیگر گردشگر محسوب نمی‌شود. همچنین هدف یک گردشگر نبایستی کسب درآمد و یا پیدا کردن یک شغل در کشور یا مکان بازدید باشد.
سازمان جهانی جهانگردی سه نوع گشت را از یکدیگر متمایز می‌کند:
گشتهای برون مرزی، که سامل مسافرت افراد مقیم در کشوری به کشورهای دیگر می‌گردد.
گشتهای درون مرزی ، که شامل مسافرت افراد غیر مقیم کشوری در داخل آن کشور می‌باشد.
گشتهای محلی، که شامل مسافرت افراد مقیم کشور در داخل آن کشور می‌شود.
گردشگری بین المللی متشکل از گشتهای درون مرزی و برون‌مرزی است.
در کنفرانس بین المللی که درباره مسافرت و آمارهای جهانگردی، در سال1991توسط سازمان جهانی جهانگردی ودولت کانادا در اتاوا برگزار شد، در زمینه تعریف واژگان،اصطلاحات و طبقه بندی آنها تصمیماتی گرفته شد که در ذیل آمده است:
«جهانگردی، کارهایی است که فرد در مسافرت و در مکانی خارج از محیط عادی خود انجام می‌دهد، این مسافرت بیش از یکسال طول نمی‌کشد و هدف آن تفریح،تجارت یا فعالیتهای دیگر است».
«جهانگرد یا گردشگر tourist (دیدارکننده یک شبه) کسی است که دست‌کم، یک شب در اقامتگاه عمومی یا خصوصی در محل بازدید به سر برد».
«گردشگر یک روزه same day visitor کسی است که یک روز به مکان دیگری می‌رود ولی شب را در آنجا نمی‌گذراند.»
تعریف حمل ونقل
یکی از مهمترین زیر ساختها ویا ارکان جهانگردی حمل ونقل می باشد .
«در معنی لغوی «حمل» به معنای برداشتن بار و «نقل» به معنای جابه‌جا کردن است؛ در نتیجه در حالت کلی و با این تفسیر حمل و نقل شامل جابه‌جا شدن انسان نمی‌شود ولی آنچه که در زبان فارسی مصطلح شده است، حمل و نقل در برگیرنده انسان و هر نوع کالا اعم از جامد، مایع، گاز و حتی امواج می‌شود.
در بعضی کتب، کلمه حمل و نقل که خود ترجمه transportation است را تحت عنوان «جابه‌جاگری» به کار می‌برند.
مفهوم حمل و نقل به لحاظ اقتصادی عبارت است از:
«تغییر مکانی اشخاص (حمل و نقل مسافر) و حمل و نقل کالا، بین دو نقطه جغرافیایی».
به طور کلی وجوه مشترک کلیه شیوه‌های حمل و نقل را که در نمودار ب نشان داده شده است، عناصر اصلی حمل و نقل گویند و شامل موارد ذیل می‌باشد:
1 – راه 2- وسیله نقلیه 3-نیروی محرکه 4- تاسیسات و مستحدثات
حمل و نقل و جهانگردی در مسیر تاریخ
اولین جهانگردان بمانند همه انسانهای گذشته به صورت پیاده مسافرت می‌کردند، در طول زمان با توسعه حمل و نقل این امکان فراهم آمد تا مردم راحت‌تر و سریعتر مسافت‌ها را طی نمایند، لذا جهانگردی فراگیر شد.
«ارتباط بین حمل و نقل و جهانگردی را می‌توان به 5 دوره تقسیم کرد:
1- دوره سفر با دلیجان:
اولین نوع وسیله حمل ونقل که با استفاده از چرخ در خدمت جهانگردی قرار گرفت دلیجان (stagecoach) بود که در قرن 15 میلادی در مجارستان اختراع شد و در آن زمان در خطوط مشخص شده مسافران را جابه‌جا می‌کرد، در قرن 19 سفر کردن به وسیله دلیجان در بریتانیا و سایر کشورها معروفیت زیادی یافت.
2- دوره سفرهای آبی:
سفرهای آبی نوع دیگر حمل و نقل بود که در خدمت جهانگردی قرار گرفت، در این زمان قایق‌ها، ضمن حمل بار به جابه‌جایی مسافران نیز اقدام نمودند، از جمله این سفرهای دریایی، سفرهای دریایی بین شهرهای منچستر و لندن در انگلستان بود که در قرن 18 انجام می‌شد.
کشتی‌های بخار از سال 1815 در رودخانه‌های بزرگ انگلیس، از جمله Thame در لندن، رفت وآمد می‌کردند و استفاده از این نوع کشتی‌ها جهت گردش و تفریح بسیار معروف شده بود.
3- دوره سفر از طریق راه آهن:
در سال 1825 برای اولین بار راه آهن در انگلستان ساخته شد و از سال 1830 جابه‌جایی مسافران از طریق راه‌آهن آغاز گردید. از جمله خطوط راه آهن آن زمان خط لیورپول ـ منچستر بود، کرایه این قطارها بسیار پایین بود «درحدود 1 پنی» که بسیار ارزانتر از کرایه دلیجان‌ها بود و به همین دلیل معروفیت زیادی پیدا کرد، سرعت این قطارها به 18 مایل می‌رسید به همین دلیل بعضی‌ها این پدیده را یک پدیده شیطانی می‌پنداشتند.
4-دوره سفر با اتومبیل واتوبوس:
اتومبیل برای اولین بار در آمریکا به منظور سفر کردن رایج شد، در سال 1908 یک نوع اتومبیل مدل «تی» توسط شرکت فورد به بازار عرضه شد. با ورود اتومبیل به عرصه حمل ونقل در واقع یک انقلاب بزرگ در مسافرت به وجود آمد و همین امر باعث تقاضای بالا برای احداث جاده شد، به طوری که در سال 1920 جاده‌های زیادی احداث شد و رفته‌رفته اتومبیل به عنوان یکی از مهمترین وسایل نقلیه برای مسافرت مطرح شد. اتوبوس نیز بلافاصله بعد از پیدایش اتومبیل ساخته شد و به منظور مسافرت دسته جمعی مورد استفاده قرار گرفت.
5- دوره مسافرت با هواپیما:
برای اولین بار در سال 1903 در ایالت کارولینای شمالی آمریکا اولین هواپیما به پرواز درآمد. درحدود 1920 بود که در آلمان پروازهای زمان بندی شده جهت حمل مسافر ایجاد شد و در مسیر برلین ـ لایپزیک ـ ویمار سرویس‌دهی می‌کرد. همین شرکت بعدها به لوفتهانزا مشهور شد که امروزه از مهمترین خطوط هوایی بین‌المللی است.»
حمل ونقل در مسیر تاریخ (ایران):
اولین کالسکه:
در سال 1267 هجری قمری به همت «معیرالممالک» در تهران ساخته شد و بعد از مدت کوتاهی استفاده از کالسکه رواج پیدا نمود. از کالسکه هم در داخل شهر و هم برای خارج شهر استفاده می‌شد، کالسکه‌ها را معمولا چهار اسب می‌کشیدند و به واسطه همین تعداد زیاد اسب، وسیله تندرو خوبی برای مسافرت به حساب می‌آمد. (کالسکه یک کلمه روسی بوده و فارسی آن «گردونه» است.)
اولین اتومبیل :
نخستین بار «مظفرالدین شاه» اتومبیل را به ایران آورد. او در نخستین سفر خود به اروپا در سال 1317 هجری قمری در شهر بروکسل پایتخت بلژیک یک دستگاه اتومبیل کالسکه‌ای خریداری نمود و از راه دریا وارد بندر انزلی شده و سپس طبق یک برنامه مفصل روانه تهران شد.
از آغاز قرن چهاردهم آرام آرام راه‌های کاروان رو به جاده‌های شوسه تبدیل شد و در پی آن موج ورود اتومبیل به ایران شدت گرفت.
در سال 1305 اولین اتوبوس‌های مدل زایس از روسیه به ایران وارد شد.
اولین خط راه آهن در ایران:
در سال 1299 هجری قمری مهندس «بوآتال» فرانسوی امتیاز ساختمان راه آهن «حضرت عبدالعظیم» را از دولت ایران تحصیل نمود و با مشارکت بلژیکی‌ها ساختمان این خط شروع شد و در سال 1301 هجری قمری طی تشریفات خاصی به دست ناصرالدین شاه افتتاح شد. چون هنگام حرکت قطار دود بسیار غلیظی از سر آن خارج می شد لقب ماشین دودی به آن داده شد.
اولین راه آهن سراسری به طول 1400 کیلومتر با ایجاد 127 تونل در مسیر جنوب و85 تونل و 106 پل در مسیر شمال ( تهران بعنوان مرکز بود ) درخرداد 1316 مسیر تهران بندر ترکمن ودر شهریور 1317 از جنوب به تهران راه اندازی شد .
اولین هواپیما :
در یکی از روزهای سال 1292 هجری شمسی مردم تهران برای اولین بار هواپیمایی را که در ارتفاع پایین پرواز می کرد را مشاهده نمودند. این هواپیما از نوع «بلریو» بود و خلبان آن یک تبعه روسیه به نام «کوزمینسکی» بود، آئروپلانی در 15فروردین 1301 از روسیه به تهران پرواز نمود و در 30 فروردین 1301 اولین گروه ایرانی برای گردش در هوای تهران با آن پرواز کردند.
نخستین فرودگاه کشوری در 26 اردیبهشت 1321 هجری شمسی در تهران گشایش یافت.
اولین کشتی ساز وپایه گذار نیروی دریایی:
به نقل از فردوسی ، اولین کشتی ساز وپایه گذار نیروی دریایی در ایران «جمشید» از سلسله پیشدادیان بوده است.
اشکال جهانگردی از نظر نوع وسیله نقلیه:
سفرهای زمینی : land transportation
سفرهای هوایی: air transportation
سفرهای دریایی: sea transportation
با توسعه حمل و نقل و تعدد انواع آن، به مرور سفرها، راحت‌تر و با آسایش بیشتری صورت پذیرفتند و تعداد جهانگردان در کل دنیا به مرور افزایش یافت، به طوری که تعداد جهانگردان بین‌المللی از 50 میلیون نفر درسال 1950 به 590 میلیون نفر در سال 1996 رسید. در نتیجه می توان عنوان نمود، توسعه جهانگردی به

متن کامل در سایت homatez.com