مقاله درباره ، نمادین، آینه، هنری، دیوانه‌ای، حکایت، روح، />

ظرایف تربیتی است: آنان معمولاً نه به شیوه‌ی وعاظ و عالمان اخلاق- که با زبان و بیانی معمولی و مستقیم و رسمی سخن می‌گویند- بلکه با روشی غیرمعمول و نمادین و با زبانی هنری و غیرصریح، آمیخته با طنز و ایهام، سعی در اصلاح روح اخلاقی جامعه داشتند. همین شیوه‌‌ی متفاوت و خلاقانه‌ی آنان در هشیار کردن مردم جامعه است که در حکایاتشان روح هنر دمیده و رفتارشان را تاثیر گذار ‌کرده؛ زیرا همانطور که می‌دانیم بیان هنری و تاثیرگذار نیز در درجه‌ی نخست، محصول چگونگی بیان است، نه محتوای کلام.
عطار حکایت دیوانه‌ای را نقل می‌کند که بعد از نماز جمعه، پرده از آینه‌ای که با خود داشت برمی‌داشت و آن را در مقابل مردمی که از مسجد خارج می‌شدند، می‌گرفت تا مردمان لااقل برای یک بار فرصت کنند روی خود را در آینه ببینند و به عیوب آن پی برند، لیک مردمان با بی اعتنایی از روبروی آن می‌گذشتند به آینه نمی‌نگریستند.
گفتــــی آن باید مرا کاین مردمان روی خـــود بینند حاضر یک زمان
لیک یک تن را همی نه کم نه بیش وانمی‌گندد ز روی وریـش خویش
(عطار،1386: 218)
این دیوانه در این حکایت قصدش از آینه‌داری آن بوده تا دمی خلق را به تأمل در وجود خودشان وادارد و آنان را با کژی‌ها و زشتی‌های خودشان آگاه سازد؛ امّا این کار را نه با کلام و رفتاری مستقیم و عادی؛ بلکه به شیوه‌ای نمادین ادا کرده و با استفاده از مفهوم آینه که رمزی از توجه به حقیقت خویشتن است، پیام خود را رسانده است. در حکایتی دیگر، دیوانه‌ای را در کار انتقاد



قیمت: 10000 تومان

متن کامل در سایت homatez.com