پایان نامه درمورد ، سرور، میزبان، میزبانی، اینترنت، حقوقی، حقیقی، تحمیل

جهت کشف تاریخ و زمان در صورت لزوم توسط قاضی بررسی های لازم از طریق کارشناس خبره به عمل خواهد آمد. اما اگر داده ای حاوی این موارد باشد می بایست به همان نحو نگهداری شود.
این الزام استانداردی را ایجاد می کند که حتی بالاتر از اسناد کاغذی اصیل است. اطلاعات مذکور می تواند برای اثبات زمان و مکان انعقاد قرارداد یا ایقاعات مورد استفاده طرفین دعوا و دادگاه ها قرار گیرد.
شرایط دیگری که هر نهاد، سازمان، دستگاه دولتی و یا وزارتخانه در خصوص نگهداری داده پیام مرتبط با حوزه مسئولیت خود مقرر نموده فراهم باشد.
معمولا نهادها، سازمانها و یا وزارتخانه های دولتی سیستمی را جهت دریافت، ارسال و نگهداری داده های مورد نیاز طراحی و تحت شرایطی اطلاعات را ثبت و نگهداری می نماید که این شرایط بسته به نوع سازمان، رسته کاری و نحوه عملکرد آن بطور خاص و مختص خود تعیین خواهد شد، حال این نهادها می توانند دولتی، شبه دولتی یا خصوصی باشند، هر یک می توانند شرایط مختص به خود را داشته باشند که این شرایط جهت بررسی و طرح در دادگاه و انطباق داده ها با آن می بایست از قبل در اساسنامه یا در جلسات هیات مدیره یا مجامع عمومی آنها مورد تایید قرار گرفته باشد . البته این مورد الزامی نیست و هر نهاد یا سازمان نباید شرایطی را تعیین نماید بلکه در صورت وجود شرایط، داده ها می بایست شرایط را دارا باشند.
رعایت شرایط خاص نگهداری اطلاعات به صورت داده پیام از وظایف دستگاه اجرایی و سازمانهای دولتی است که نگهداری داده پیام در حوزه مسئولیتش قرار دارد و عدم رعایت شرایط مقرر در مقابل اشخاص ثالث قابل استناد نیست. بنابراین در چنین مواردی اگر شخص ثالث تمامیت اطلاعاتی را که نزد وزارتخانه و سازمان و نهادهای دولتی وجود دارد اثبات کند، سند مذکور به عنوان اصل سند در دادگاه پذیرفته خواهد شد، حتی اگر شرایط خاص وزارتخانه مذکور رعایت نشده باشد.
ذکر این شرط به این معنی نیست که اشخاص حقیقی مشمول این امر نیستند و نمی توانند اطلاعات ذخیره شده خود را در صورت وجود 3 شرط اول ارائه نماید و این موارد در رابطه با اشخاص حقوقی ذکر شده است. اما اگر یک شخص حقیقی دارای یک پایگاه اطلاع رسانی باشد و آنرا اداره می کند و در آن با توجه به سایر شرایط اطلاعاتی را ایجاد، دریافت، ارسال و نگهداری می کند این اطلاعات در صورت وجود 3 شرط اول قابل ارائه و استناد و در صورتی که جهت این امر شرایطی تعیین شده باشد می بایست شرایط مورد نظر نیز رعایت شده باشند.
در قریب به اتفاق موارد کلیه دستگهایی دولتی و اشخاص حقوقی حقوق خصوصی برای راه اندازی یک پایگاه اطلاع رسانی می بایست به یک میزبان جهت این امر مراجعه نموده و در اغلب موارد هر یک از این میزبانها خود دارای شرایط خاص بوده که آنرا به متقاضی تحمیل و در نتیجه آن این شرایط در برخی موارد به مراجعه کننده به این پایگاهها اجبار می شود،ابتدا ضمن تعریف و نحوه ایجاد یک پایگاه اطلاع رسانی و در برخی موارد شرایط خاص آنها مورد بررسی قرار می گیرد.
میزبانی پایگاه اطلاع رسانی ( Web Hosting)
هر شخص که بخواهد یک پایگاه اطلاع رسانی را در اختیار داشته باشد می بایست به یک میزبان مراجعه نماید، اکثر این میزبانان که در خارج از کشور می باشند شرایطی را به متقاضی در خصوص استفاده از پایگاهها تحمیل می کنند و در برخی موارد این شرایط به بازدید کنندگان و مراجعان این پایگاهها نیز تحمیل می گردد. در ادامه به صورت اجمالی این موارد را بررسی می کنیم.
میزبانی وب مفهومی است که وقتی شخص می خواهد وب سایت خود را بر روی اینترنت برای همه قابل دیدن باشد به آن نیاز دارد. به زبان ساده ، وب سایت باید روی یک سرور میزبان قرار گیرد. یک راه این است که شخص کامپیوتر خود را به صورت یک سرور راه اندازی کند ، اما اگر هدف جلب ترافیک یا “بازدید کننده” زیاد برای سایت است ، این کار در اکثر موارد به چند دلیل امکان پذیر نمی باشد .
اولا جهت مشاهده دائمی وب سایت در اینترنت لازم است کامپیوتر همیشه روشن و به اینترنت متصل باشد ، به محض خاموش شدن کامپیوتر دیگر کسی امکان مشاهده سایت را ندارد.
ثانیا در صورت عدم آشنایی با نرم افزارهای راه اندازی سرور ، این کار می تواند پیچیده باشد. در نتیجه اصلاح اشکالات و خرابی های احتمالی سرور وقت و انرژی زیادی می خواهد.
ثالثا سرعت اتصال منزل یا دفتر کار به اینترنت به احتمال زیاد برای میزبانی سایت کافی نیست ، مخصوصا اگر تعداد بینندگان سایت زیاد باشد. در بهترین حالت از طریق یک مودم ADSL یا Wireless ارتباط با اینترنت بر قرار است که هر دو فاقد کارایی می باشند.
به همین دلایل تمام شرکت ها ، ارگان ها اعم از دولتی و غیر دولتی و حتی اشخاص حقیقی که نیاز به وب سایت دارند برای میزبانی به شرکت های ارائه دهنده خدمات میزبانی مراجعه می نمایند. در چنین شرکت هایی که سرور های آنها غالباً در خارج از ایران و در معروف ترین و مجهزترین Datacenter های دنیا قرار دارد، جایی که به صورت ۲۴ ساعته برق به سرور ها متصل است و اینترنت قطعی ندارد و برای مواقع اضطراری تمهیداتی اندیشیده شده است. در اکثر موارد ، یک سرور میزبان وب فضای ذخیره سازی اطلاعات خود را به فضاهای کوچک تری تقسیم کرده و آن را با هزینه کمتر در اختیار افراد مختلف قرار می دهد ، در این حالت از چندین سایت تا چند صد سایت از سرور میزبان به صورت مشترک استفاده می کنند. برای سایت های مهم یا با حجم اطلاعات بالا ، سرورهای اختصاصی از نظر امنیتی و پایداری سرویس ها به هیچ وجه قابل مقایسه با سرور های مشترک نیستند. هر سرویس عمومی و اضافی نصب شده روی سرورهای مشترک و هر سایت دیگر روی آن سرور می تواند یک کانال ورودی برای هکرها باشد. همچنین حجم و انبوه درخواست ها روی سرور پایداری و سرعت آن را قطعاً کاهش خواهد داد. از طرف دیگر این نکته که سرورهای میزبان در چه مرکز داده ای و در کدام کشور واقع شده و فراهم شدن شرایط امکانات این مرکز داده از نظر پهنای باند ، امکانات امنیتی ، استحکام بنای فیزیکی ، پیش بینی شرایط بحرانی مانند قطعی برق ، آتش سوزی ، زلزله و… تا چه میزان است از شاخص های مهمی برای تصمیم گیری جهت انتخاب یک سرویس دهنده خدمات میزبانی وب است.
وقتی که شخص یک اشتراک میزبانی وب از میزبان مورد نظر خود خریداری می کند ، به بخشی از یکی از سرور های میزبان دسترسی پیدا خواهد کرد. شخص یک نام کاربری و یک رمز دریافت کرده که با کمک آن می تواند به اشتراک خود متصل شود. وقتی اتصال برقرار شد شخص می تواند فایل های خود را به سرور میزبان انتقال دهد و وب سایت به سادگی برای میلیون ها بازدید کننده قابل دسترسی است.
کلیه این میزبانها با توجه به میزبانی پایگاههای اطلاع رسانی در سطح بین المللی دارای شرایط و مقررات پیچیده و سخت از لحاظ حفط امنیت اطلاعات می باشند که گاه استفاده کنندگان از آنها که ممکن است در برخی موارد دولتهای سایر کشورها نیز باشند ملزم به رعایت این موارد خواهند بود، همچنین اشخاص حقیقی و حقوقی غیر دولتی نیز در صورت عدم رعایت این موارد با مشکلاتی مواجه خواهند شد، البته میزبانی مستلزم پرداخت هزینه می باشد که در برخی موارد اشخاص حقیقی قادر به پرداخت برخی از این هزینه ها نمی باشند، لذا این اشخاص از وبلاگها که استفاده از آنها مجانی است استفاده می نمایند.
در تمام این موارد مهمان می بایست شرایط استفاده میزبان خود را رعایت نموده و در برخی موارد آنها را به بازدید کنندگان و استفاده کنندگان از پایگاه خود اعلام و تحمیل نماید که می تواند در موضوع شرط بند 4 ماده 8 قانون تجارت الکترونیکی جای گیرد.
گفتار دوم : انتساب داده پیام به اصل ساز ( فرستنده )
به موجب ماده 18 قانون تجارت الکترونیکی : ” در موارد زیر داده پیام منسوب به اصل ساز است :
الف ) اگر توسط اصل ساز و یا به وسیله شخصی ارسال شده باشد که از جانب اصل ساز مجاز به این کار بوده است.
ب) اگر به وسیله یک سیستم اطلاعاتی برنامه ریزی شده یا تصدی خود کار از جانب اصل ساز ارسال شود.”
حال به بررسی این دو شرط می پردازیم.
الف ) ارسال داده پیام توسط اصل ساز یا شخص مجاز از طرف او
در مکاتبات عادی معمولا فرستنده، شخصا اقدام به تنظیم و ارسال متن می نماید و یا اشخاص حقوقی از طریق کارکنان نسبت به تنظیم و انشاء متن اقدام و النهایه امضاء می نمایند اما معمولا ارسال آن از طریق پست، دبیرخانه، پیک و یا سایر طرق انجام می پذیرد، در ارسال داده پیام و یا استفاده از وب سایتها و وبلاگهای شخصی و همچنین استفاده از شبکه های اجتماعی ، به دلیل شخصی بودن اطلاعات معمولا افراد شخصا اقدام به این امر می نمایند، در اشخاص حقوقی که معمولا در بحث مبادلات تجاری است و حتی آن دسته از شرکتها که مقاصد غیر انتفاعی دارند ممکن است یک پست الکترونیکی بنام شخص حقوقی

متن کامل در سایت homatez.com