اثرات وابسته به زمان تمرین تناوبی شدید کوتاه مدت بر پویای جذب …

تا به امروز تحقیقات در این زمینه تقریبا روی دوچرخه ارگومتر متمرکز شده است که تحقیقات اخیر آزمایشگاهی نشان داده شده است که TP در ورزش سنگین نسبت به دویدن روی تردمیل در شدت متوسط آهسته تر است .اگر چه هنوز تفاوت آماری معنی داری در دسترس نیست. بر اساس مطالعات قبلی در طول ورزش زیر شدت آستانه لاکتات نسبت به شدت بالاتر از آستانه لاکتات TP کوتاه تر است و همچنین نشان داده اند که جزء اصلی در سرتاسر طیف وسیعی از شدتهای ورزشی ثابت بود و دامنه جزئ آهسته در شدت ورزش بالاتر از LT افزایش میابد(۳۲).
پیشنهاد شده است که زمان ثابت برای VO2ریوی در فاز دوم به طور نزدیک منعکس کننده ثابت زمانی اکسیژن مورد استفاده عضلات در حال فعالیت می باشد. همچنین پیشنهاد شده است که این پویایی در طول ورزش متوسط عمدتاً توسط فرآیندهای آنزیمی که نتیجه یک اینرسی متابولیکی نسبت به انرژی مورد نیاز ورزش در حالت پایدار مشخص می شود(۶۶). با این حال تحویل اکسیژن به میتوکندری عضلات ممکن است یک عامل مهم تعیین کننده از ثابت زمانی فاز دوم در طول ورزش سنگین باشد(۶۶).
گریبنو وهمکاران[۳۸] یک کاهش قابل توجهی در ثابت زمانی پاسخ VO2 در دو مرحله ورزش سنگین که با شش دقیقه استراحت از هم مجزا می شد مشاهده کردند(۴۶).
مک دونالد وهمکاران[۳۹] سرعت خالص پویایی VO2 [اندازه گیری کاهش متوسط زمان پاسخ (MRT)] هنگام ورزش سنگین قبلی را نشان دادند و گزارش کردند ورزش سنگین قبلی باعث افزایش تحویل اکسیژن در ورزش سنگین بعدی می شود و در نتیجه آن باعث افزایش سرعت پویایی VO2 می شود. همچنین این پژوهشگران گزارش کردند جزئ آهسته VO2 با ورزش سنگین قبلی کاهش یافته است. مهمترین اثر ورزش سنگین قبلی کاهش معنی دار دامنه جزئ آهسته VO2 است(۶۹).
بارنلی وهمکاران(۲۰۰۰) گزارش کردند اگرچه ورزش با شدت سنگین به طور قابل توجه ای میانگین پاسخ زمانی را در ورش سنگین مرحله دوم کاهش میدهد ولی تأثیر معنی داری بر روی دامنه و ثابت زمانی پاسخ VO2 در فاز دوم ندارد.
مهمتر از همه اینکه سرعت پویایی کلی نتیجه ی سرعت در فاز دوم پویایی VO2 نبود بلکه این پاسخها تقریباً دو دقیقه اول ورزش را توصیف میکند اما کاهش معنی دار در دامنه جزئ آهسته VO2 نشان داده شد. ودر نهایت آنها نشان دادند پویایی VO2 فاز دوم به وسیله ورزش سنگین قبلی سریعتر نمی شود وهیچ یک از ورزشهای قبلی متوسط و سنگین اثری بر پویایی VO2 در طول ورزش متوسط بعدی ندارد. نتایج تحقیق بارنلی وهمکاران متضاد نتایج تحقیق گریبنو و همکاران می باشد. تفاوت اصلی این دو تحقیق در روشهای ریاضی به کار گرفته شده است(۶۶).
در تحقیق بارنلی وهمکاران از یک مدل ریاضی در شروع ورزش و سه قانون نمایی برجسته و دو تأخیر زمانی مستقل برای تجزیه و تحلیل پاسخ VO2 استفاده شده است در حالی که گریبنو وهمکاران از یک منحنی برای تجزیه وتحلیل دو فاز پاسخVO2 استفاده کردند. بارنلی اشاره میکند استفاده از یک منحنی برای تفسیر دو فاز از پاسخ VO2 که یک عملکرد خوبی از داده های VO2 در اختیار بگذارد بعید به نظر میرسد(۶۶).
عوامل ممکن برای جزء آهسته VO2 در طول ورزش سنگین شامل افزایش سطح لاکتات خون، افزایش سطح اپی نفرین پلاسما (هورمون قسمت مرکز غده فوق کلیه که بالا برنده خون و فشار خون است)، افزایش کار تنفسی ، افزایش درجه حرارت بدن ، به کار گیری تارهای نوع IIb (98).

برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.

۲-۲-۱۵-۵- پاسخ پویایی VO2 به ورزش خیلی سنگین:

در شدت ورزش طاقت فرسا که بالاتر از CP است (CP نشان دهنده حد بالایی از پایداری کار قابل تحمل است.) یک حالت پایدار بدست نمی آید و حداکثر VO2 ممکن است از ادامه ورزش بدست آید(۴۲). پول ، وارد و ویپ (۱۹۹۰) فرض کردند دامنه ورزش سنگین و خیلی شدید به وسیله قدرت بحرانی (CP) مشخص می شود(۳۷). در این دامنه از شدت ورزش VO2 نمی تواند تثبیت شود و به افزایش خود ادامه می دهد تا به خستگی میرسد و VO2 به حداکثر خود میرسد( گیسر وپول و همکاران۱۹۹۶). همچنین در ورزش خیلی سنگین جزءآهسته ظاهر می شود که VO2 به بالاتر از مقدار پیش بینی شده میرسد.
پویایی VO2 در میزان کار بالا نسبت به میزان کار پایین ، توسط جزءآهسته اضافی به خوبی مشخص می شود. بنابراین مفهوم ضمنی این است که پویایی VO2 در دامنه سنگین نسبت به دامنه متوسط آهسته تر و در دامنه خیلی سنگین نسبت به دامنه سنگین آهسته تر می باشد(۳۷).
اگرچه پاسخ تبادل گاز ریوی در دامنه خیلی سنگین نسبت به دامنه متوسط وسنگین کمتر بوده است(۳۷).
در مطالعه ای که روی افراد تمرین نکرده انجام شد یک شتاب معنی داری در پویایی VO2 بعد از دو هفته برنامه تمرینی استقامتی وتناسب اندام گزارش شده است(۴۲).
اخیرا با استفاده از یک مدل فسفوریلاسیون اکسیداتیو در عضلات اسکلتی پستانداران، پیشنهاد شده که فاکتور اصلی که تعیین کننده زمان انتقال ۲/۱ t از پویایی VO2 در طول ورزش در یک ارائه سطح ATP مورد استفاده و واکنش کراتین کیناز از کارهای نزدیک به تعادل ترمودینامیکی که در طول انتقال از استراحت به ورزش تبدیل می شود است(۹۸) .
این فرضیه به خوبی با نتایج فیلیپس و همکاران موافق است. مشاهدات جالب توجه ای توسط کرستیل و همکاران انجام شده است که نشان داد درعضلات تمرین کرده درمقایسه با عضلات تمرین نکرده ، پویایی VO2 سریعتر وبا یک سهم کمتری از انرژی گلیگولیز بی هوازی در شروع ورزش همراه است. همچنین این یافته های تجربی پس از آن توسط مطالعات نظری تأیید شد که نشان میدهد افزایش در عرضه گلیکولتیک ATP ، پویایی VO2 را کند میکند(۹۸).
در بررسی های اخیر جیبالا ومگی اظهار داشتند در افراد سالم وجوان دارای تناسب اندام متوسط،HIIT یک استرتژی کار آمد برای تحریک تعدادی از سازگاریهای عضله اسکلتی نسبت به تمرین ET سنتی است (۹۸).
از آنجا که ۸۶% از جزء آهسته به اندام در حال فعالیت نسبت داده می شود ، عمده ترین عامل احتمالاً درون عضله در حال ورزش است. در طول ورزش شدید افزایش در بکارگیری تارهای کم بازده نوع IIb (فیبرهایی که در جزء آهسته استفاده می شوند) باعث افزایش هزینه اکسیژن در ورزش می شود. تغییر در الگوی واحدهای به کار گرفته شده و تارهای نوع IIb میتواند یک بخش بزرگی از کاهش در جزء آهسته VO2 بعد از تمرین بدنی را در بر بگیرد(۹۸).
در ورزش با شدت بالا جذب اکسیژن (VO2) به صورت نمایی با یک زمان ثابت ۳۰ ثانیه افزایش میابد. پس از یک تا دو دقیقه یک جزء آهسته ظهور و VO2 به حداکثر خود میرسد.
تفاوتهای روشنی در مشخصات پاسخ VO2 در سراسر حوزه ورزش با شدت های مختلف وجود دارد.این تفاوتها ممکن است تا حدی مربوط به نیاز متابولیکی باشد اما تا حدی از ویژگی های دامنه شدتهای ورزشی مختلف می تواند ناشی از تولید اسید لاکتیک باشد(۵۳).
در پژوهشی بر روی زنان اثر میزان تلاش و کار بر پویایی اکسیژن با استفاده از دوچرخه ارگومتر را بررسی کردند. طبق نتایج این تحقیق مقادیر VO2 در دو شدت متفاوت خیلی سنگین مشابه بود. دامنه پاسخ اولیه در سرعت کار شدیدتر بیشتر بود و دامنه جزء آهسته کوچکتر بود.علاوه بر این تأخیر زمانی قبل از ظهور جزء آهسته در سرعت کار بالا کوتاه تر بود(۵۳).

این مطلب را هم بخوانید:   مطالعه برهمکنش گرافن و پروتئین ۹۳OTQ- قسمت ۱۰

۲-۲-۱۵-۶- پاسخ پویایی در دامنه خیلی شدید:

ویپ (۱۹۹۴) اظهار کرد که VO2max تعریف شده در شدت بالا کوتاه تر و به وسیله این شدت ها باید درون دامنه خیلی شدید قرار گیرد. در دو مطالعه اخیر ارزیابی پاسخ ها در دامنه شدت خیلی شدید گزارش شد که VO2max در شدت بالا در دو ورزش دویدن (هیل و فرگوسن(۱۹۹۹)و دوچرخه ارگومتر (هیل و اسمیت) سریعتر است(۳۸). هیل و فرگوسن اثر سرعت را بر روی میزان پاسخ پویایی در دامنه شدت بالاتر از آستانه لاکتات بررسی کردند و نتیجه گرفتند در ورزش با شدت بالا پاسخ سریعتر است این مشابه یافته های هیل و اسمیت (۱۹۹۹) بود. همچنین هیل و ویلیامز (۱۹۹۷) گزارش کردند پاسخ سریعتر (t کوچکتر) درورزش با شدت وسرعت بالا بدست می آید. t پاسخ در سرعت مربوط با VO2max 33 ثانیه بود در حالی که پاسخ کندتر در سرعت ۳۸ ثانیه بود(۳۷).
هیل ، پول و اسمیت (۱۹۹۹) رابطه بین میزان کار و پویایی VO2 را در طول یک میزانی از شدتها درون دامنه خیلی شدید با وجود t سریعتر در میزان کار بالاتر را توصیف کردند.درنتیجه ای پژوهش سرعت پاسخ VO2 به طور سیستماتیک در میزان کار بالاتر افزایش داشت(۳۷).
در مطالعه اخیر پویایی VO2 را در طول ورزش با شدت بالا را ارزیابی شده است توسط هاگسون ،بتیک و هبسریت گزارش شد که ثابت زمانی پاسخ VO2 در ۱۳۰% از VO2max نسبت به ۱۰۰% VO2max سریعتر است(۳۷). به طور خلاصه پویای در شدت بالاتر هنگام مقایسه با شدت بالاتراز LAT وزیر LAT کندتر است. اما شواهد محدودی وجود دارد که Tدر دامنه خیلی شدید با افزایش شدت سریعتر است.
پاسخ سریعتر در شدتهای ورزشی بالاترنشان میدهد که پاسخ پویایی VO2 ممکن است به وسیله نیاز O2 بدست آید نه به وسیله VO2 نهایی، زیرا تنها نیاز O2 از مقدار کار تا مقدار کار دیگر متفاوت است(۳۷).
مطالعات گذشته مکانیسم مسئول برای جزء آهسته در طول ورزش در شدت بالاتر از آستانه را مشخص نکردند. گیسر و پول (۱۹۹۶) ادعاکردند دما ، پتاسیم ، کارآمدی کمتر میتوکندری، کاهش بازده مکانیکی ـ شیمیایی می تواند مؤثر باشد. همچنین اشاره کردند منشاء اولیه از جزء آهسته در اندامهای در حال کار ظاهر می شود(۳۷).

این مطلب را هم بخوانید:   بررسی اثر گلپر تازه و عصاره آن بر ماندگاری گوشت شترمرغ طی نگهداری در ...

۲-۲-۱۵-۷- جزء آهسته:

هنگامی که ورزش در یک میزان کار بالاتر از آستانه لاکتات (LT) انجام می شود پویایی VO2 پیچیده تر است. بعلاوه از چند دقیقه ورزش جزء آهسته توسعه میابد . ورزش بالاتر از آستانه لاکتات (LT) جزءآهسته یا رسیدن به حالت پایدار را به تأخیرمی اندازد ویا اینکه VO2 را به سطح حداکثر می رساند که به شدت ورزش وابسته است. همچنین دامنه جزءآهسته به مدت ورزش بستگی دارد. هنگامی که ورزش در شدت سنگین انجام میشود رسیدن به حالت یکنواخت به تأخیر می افتد و همراه با یک جزئ آهسته اضافی در VO2 مرحله یکنواخت اتفاق می افتد(۷۰).
در ورزش شدید افزایش VO2 ادامه دارد ودر فاز سوم بیشتر میشود (شکل۳) وجزء آهسته در VO2peak بدست می آید و باید توجه کرد که پاسخهای جزء آهسته در کودکان و نوجوانان و ورزشکاران نخبه ایجاد میشود. اما هنگام انجام ورزش خیلی شدید جزء آهسته وVO2peak در پاسخ فاز دوم بدست می اید (۷۰).
عوامل مؤثر برای جزءآهسته VO2 در طول ورزش سنگین شامل:
افزایش در سطح لاکتات خون ، افزایش اپی نفرین پلاسما، افزایش کار تنفسی، افزایش درجه حرارت بدن و بکار گیری تارهای نوع IIb. 86% جزء آهسته vo2 به عضو در حال فعالیت نسبت داده شده است.
در طول ورزش با شدت بالا به کار بردن تارهای کم بازده نوع IIb ( فیبیرهایی که جزء آهسته را هم شامل می شوند) بیشتر است که میتواند هزینه اکسیژن ورزش را افزایش دهد.گزارشات نشان داده است ایجاد تغییر در الگوی واحدهای شرکت کننده و فعالیت کمتر تارهای نوع IIb باعث کاهش دامنه جزء آهسته VO2 بعد تمرین ورزشی می شود(۹۷).
نتایج بدست آمده از تحقیقات نشان میدهد که جزء اولیه بدست آمده با افزایش شدتهای ورزش در سرتاسر دامنه های متوسط ،سنگین و خیلی شدید دویدن بر روی تردمیل ثابت نیست. این تغییرات وابسته به شدت در دامنه ها ومشخصات پاسخ پویایی VO2 ممکن است با تغییر الگوهای به کارگیری تارهای عضله که در هنگام افزایش شدت ورزشی رخ میدهد مرتبط باشد(۳۲).
تحقیقات قبلی در ورزش دوچرخه سواری دامنه ای از جزء اولیه و فاز دوم را به صورت خطی مرتبط با شدت ورزش نشان میدهد(۳۲). البته مکانیسمهای فیزیولوژی برای جزء آهسته به خوبی درک نشده است. مطالعات تخلیه گلیکوژن را در دوچرخه سواری نشان داده اند که واحدهای حرکتی نوع IIb وIIa در شدتهای مختلف ورزشی که باعث توسعه جزء آهسته میشود مورد استفاده قرار می گیرند. در نتیجه توسعه جزء آهسته به انرژی فیبرهای نوعII مرتبط است. بارستو وهمکاران نشان دادند سهم جزء آهسته ایجاد سده در کل پاسخ هشت دقیقه دوچرخه سواری سنگین با بار ثابت همبستگی منفی با تارهای نوع I دارد.
کرو وکاشمریک نشان دادند که انقباض تارهای عضلانی نوع II کارآمدی کمتری نسبت به تارهای نوع I دارد (۳۲).

۲-۲-۱۵-۸- پویایی جذب اکسیژن در کودکان:

توده عضلانی کوچکتر در کودکان بدان معنی است که دامنه VO2 کوچکتری نسبت به بزرگسالان دارند اما متأسفانه برای این پاسخ تعریف مشخصی وجود ندارد ، از طرفی کودکان واریانس نفس به نفس بزرگتری نسبت به بزرگسالان نشان می دهند. بنابراین به منظوراطمینان در ارزیابی پارامترها لازم است از انتقالهای یکسان در ورزش استفاده شود. داده های در دسترس از تغییرات مربوط به سن در پویایی VO2 باید با توجه به این نگرانی ها تفسیر شود به خصوص چندین محقق اطمینان از درستی پارامترهای بررسی شده در حوزه کودکان را تذکر داده اند(۷۰). به لحاظ تاریخی استاندارد تستهای آزمایشگاهی معتبر در بزرگسالان بعد از سازگاریهای در نظرگرفته شده توسط فیزیولوژیستهای ورزش برای کودکان تصویب شد(۸۷).
با این حال الگوهای روشنی وجود دارد که نشان می دهد پاسخ پویایی به تغییرات در شدت ورزش درطول رشد و بلوغ ممکن است از اندازه گیری های گزارش شده از پاسخهای ورزشی مستقل باشد. به هر حال بسیاری از مطالعات انجام شده در کودکان اشاره کرده اند انتخاب یک شدت ورزشی مرتبط با VO2peak یا اجرای شدت ورزش در همه آزمودنی ها مشکل ساز است زیرا نسبت VO2peak بین کودکان متفاوت است(۷۰). فارکنر و آرمسترانگ [۴۰](۲۰۰۲) CPرا در یک گروخ ۱۰ساله از دختران وپسران ارزیابی کردند. آنها گزارش کردند CP در بین ۷۰-۸۰% از VO2peak مشابه به مقدار گزارش شده در شدت استانه لاکتات بزرگسالان است(۷۰).