پایان نامه رایگان درباره انتقال اطلاعات، درآمد سرانه، مصرف مواد، چرخه عمر

محصول یا خدمات میباشد و جریان اطلاعاتی که از مشتریان میرسد بسیار حائز اهمیت میباشد علت این اهمیت بدین جهت میباشد که اگر بنگاهی که به مشتری اهمیت ندهد مشتری نیز نسبت به آن بنگاه دلسرد میشود.
البته هر کدام از این ساختارها نیز میتوانند شامل مراکز و مقرهای متفاوت با پراکندگیهی جغرافیای مختلفی باشند. اجزای فوق تحت تاثیر سه فرآیند ذکر شده (مدیریت اطلاعات- مدیریت لجستیک- مدیریت روابط) قرار دارند که در درون و بیرون آنها در جریان هستند. این سه فرآیند از ویژگیهای استراتژیک زنجیره تامین هستند و باید بر اساس نیازهای هر زنجیره تامین طراحی گردند و مرتبا تحت کنترل و بازنگری باشند چرا که در غیر این صورت اثرات منفی بسیاری بر کارکرد زنجیره خواهند داشت [۴].
۲-۶ روند توسعه سیستم‌های اطلاعاتی و نقش آنها در زنجیره تامین
مدیریت زنجیره تامین در شکل تازه خود یکی از شاخه‌های نوظهور مدیریت است که روز به روز در حال پیشرفت و تکامل بوده و به دنبال یافتن راه‌هایی برای کاهش هر چه بیشتر چرخه تولید محصول و افزایش خدمات و کارایی و اثربخشی آنها است. همانطور که پیشتر اشاره شد مدیریت روابط و اطلاعات دو فرآیند عمده در زنجیره تامین میباشند. در این بین، بالا رفتن سطح تقاضای مشتریان و افزایش دانش آنها که منجر به کاهش چرخه عمر محصول شده است، سازمان‌ها را وادار ساخته زمان را به عنوان عنصری مهم در دنیای تجارت کنونی در نظر بگیرند و با افزایش سطح خدمت به مشتریان، محصولات را مطابق با خواستهی آنها تهیه کنند. نتیجه این امر، ورود بسیاری از صنایع و موسسات تجاری به بازارهای فوق رقابتی شده است. لازمه بقا در این محیط‌های تجاری، به‌کارگیری فناوری اطلاعات و سیستم‌های اطلاعاتی در زنجیره تامین سازمانها میباشد. در یک سازمان، سیستم اطلاعات تمام بخشها را با هم مرتبط میکند، بنابراین همه بخشها قادرند تا اطلاعات به موقع و دقیق را از بخشهای دیگر به دست آورند و در این صورت سطح بالایی از یکپارچگی را کسب خواهند کرد سازمان‌ها، از سیستم‌های اطلاعاتی برای تامین اهداف مختلف خود استفاده می‌کنند که این اهداف عبارتند از:
افزایش سود
کاهش هزینه‌ها
افزایش رضایت مشتری
برنامه‌ریزی تقاضا
پیش‌بینی تولید
درخواست مواد اولیه
پردازش سفارشات
تخصیص موجودی
تکمیل سفارش
خدمات حمل و نقل
که این اهداف در راستای مدیریت اطلاعات و روابط میباشد. یکی از مهم‌ترین وظایف سیستم‌های اطلاعاتی، به اشتراک‌گذاری اطلاعات به عنوان عاملی کلیدی برای هر سیستم زنجیره تامین است. این وظیفه، موجب هماهنگی و اطمینان میان شرکای زنجیره تامین می‌شود.
البته اهمیت سیستم‌های اطلاعاتی تنها در انتقال اطلاعات نیست بلکه در فرآیند تجزیه و تحلیل اطلاعات بیشتر، با دقت و تناوب بیشتر، از منابع بیشتر، مدل‌سازی و انتقال به موقع آنها بین اجزای زنجیره است. به اشتراک‌گذاری اطلاعات، موجب حرکت سریع اطلاعات و بهبود کارایی و اثربخشی زنجیره و پاسخ سریع به نیازهای متغیر مشتریان، افزایش عملکرد داخلی و خارجی زنجیره شده و باعث می‌شود فرآیندهای مرتبط زنجیره تامین، سریع‌تر و با انعطاف‌پذیری بیشتر انجام شوند. به این ترتیب، سازمان در بلندمدت به مزیت رقابتی دست می‌یابد و زنجیره تامین به دلیل توانمندسازی سازمان‌ها در ارائه زمان‌های تحویل قابل اعتماد و معرفی سریع محصولات به بازار، به درجه بالایی از یکپارچگی دست می‏یابند. هر چه درجه یکپارچگی میان اجزای زنجیره تامین افزایش یابد، به همان نسبت عملکرد شرکت بهبود و افزایش می‌یابد. گفتنی است که منابع فیزیکی، از طریق اطلاعات توجیه می‌شوند و بدون این اطلاعات، یا اصلا به کار نمی‌روند و یا کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. بنابراین، با توجه به آنچه گفته شد و اینکه امروزه زنجیره‌های تامین، دارای شبکه‌هایی پیچیده و گستردگی جغرافیایی زیادی هستند، نیاز به سیستم اطلاعاتی درون آنها کاملا محسوس است. امروزه، مدیران ارزش رقابتی و استراتژیکی سیستم‌های اطلاعاتی را به خوبی تشخیص داده‌اند. به کار‌گیری سیستم‌های اطلاعاتی موجود در بازار، به برقراری پیش‌شرط‌هایی نظیر تحمل هزینه‌های سنگین خرید نرم‌افزار و وجود بلوغ سازمانی لازم برای به‌کارگیری و پیاده‌سازی سیستم‌های خریداری شده نیاز است. برای پیاده‌سازی سیستم‌های اطلاعاتی اگر از راه‌حل‌های موجود در بازار بهره نگیریم، ناگزیر خود می‌بایستی اقدام به طراحی و پیاده‌سازی این سیستم‌ها کنیم. برای طراحی آنها، دو رویکرد وجود دارد: رویکرد پایین به بالا و رویکرد بالا به پایین. در رویکرد اول، ابتدا به واحدهای مختلف اجازه داده می‌شود که نرم ‌افزارهای مورد نیاز خود را تهیه کنند سپس نرم ‌افزارها را با هم یکپارچه وهماهنگ ‌کنند. این کار به دلیل نبود استانداردهای واحد، منجر به همپوشانی و یا حفره در کار سیستم نهایی می‌شود. همچنین، به دلیل استفاده از استانداردهای فنی متفاوت برای تهیه نرم‌افزارها، کار یکپارچه‌سازی بسیار دشوار خواهد شد. در رویکرد دوم، ابتدا طرحی جامع برای کل سازمان و زنجیره تهیه می‌شود. سپس، نرم ‌افزارهای لازم بر مبنای طرح جامع، در بستری یکپارچه با استانداردهای مشترک، تهیه می‌شوند [۶، ۷].
۲-۷ زنجیره تامین غذایی
صنایع غذای نقش مهمی در اقتصاد اروپا ایفا میکند و ۱۳.۵ در صد از کارگران مشغول به کار در صنایع، در صنعت غذا فعالیت دارند [۳
۶].

شکل(۲-۴) شمایی از زنجیره تامین غذایی[۲۶]
مهم ترین اهداف زنجیره تأمین فراورده های غذایی کاهش قیمت و افزایش کیفیت است که تمامی فعالیتهایی را که صورت میگیرد تا مواد اولیه از مزرعه تا سر سفره مشتریان برسد را شامل میشود و در اصطلاح رایج امروزی از مزرعه تا چنگال۳ گفته میشود. ون در ورست و همکارانش۴ زنجیره تامین غذایی را به دو دسته تقسیم کردهاند دسته اول شامل تولید محصولات کشاورزی و دریایی مانند ماهی، میوه و سبزیجات میشود۵ که عملیات نگهداری و مراقبت از آنها جهت تازه ماندن و حفظ کیفیت اهمیت ویژهای دارد. دسته دوم شامل محصولات تولیدی مانند کنسرو، اسنک و دسرها میشود۶. محصولات دسته اول معمولا علاوه بر مصرف توسط مشتریان به عنوان مواد اولیه برای دسته دوم نیز به کار میروند و در طول زنجیره تامین محصولات دسته دوم فرآیند تولید اهمیت بیشتری دارند و از آنجایی که برخی عملیات بر روی محصولات انجام میگیرد تا کیفیت آنها حفظ شود (مانند کنسروسازی) نگهداری این محصولات بعد از تولید قدری سادهتر میباشد [۲۷]. مین ژانگ و همکارانش۷ در مقالهی خودشان زنجیره تامین غذایی برای محصولات کشاورزی و محصولاتی مانند میوه، سبزیجات و ماهی، اینگونه تعریف میکنند: زنجیره تامین غذایی شبکهای از تجارتهای مربوط به صنایع غذایی میباشد که محصولات از خط تولید به سمت مصرفکنندگان حرکت میکنند و شامل فعالیتهای پیش تولید و بعد از مصرف میشود [۲۸].
تنظیم بازار محصولات مواد غذایی به دلیل فصلی بودن، فسادپذیری، حجم زیاد تولید آنها و نقش مهم آنها در امنیت غذایی جامعه از اهمیت بالایی برخوردار میباشد. در سالهای اخیر در اروپای شرقی مشتریان صنایع غذایی بر روی ویژگیهای محصولات غذایی از جمله کیفیت، امنیت، پایداری و تنوع حساس شدهاند و همزمان با این رفتار مشتریان، تولید کنندگان بیشتر بر روی فعالیت در مقیاس جهانی پرداختهاند که موجب گذر از مرزها، ایجاد ارتباطات گسترده و رقابت شدید شده است. به وجود آمدن پیشرفتهای این چنینی و ظهور بازارهای رقابتی، باعث شدهاست تا تولید کنندگان بیشتر به زنجیره تامین بپردازند [۲۷]. کیفیت جریان مواد غذایی تنها یک عامل ذاتی نبوده و به عوامل مختلفی وابسته است. عمدهترین عاملی که موجب ایجاد تفاوت میان زنجیره تامین غذایی و سایر زنجیرهها شده، تغییر کیفیت مواد به نسبت تغییرات شرایط محیطی و تغییراتی که مواد خام طی میکند تا بدست مشتری برسد، میباشند. یکی دیگر از عواملی که موجب ایجاد این تفاوت میشود جنبهی سلامت و امنیت محصولات غذایی میباشد [۲۹]. توجه به این مسایل باعث روشن شدن اهمیت زنجیره تامین در صنایع غذایی میشود و مقایسه زنجیره تامین غذایی با سایر زنجیرههای تامین، حساسیت بیشتر این زنجیره را نشان میدهد که به دلیل فاسد شدنی بودن مواد غذایی و داشتن طول عمر کوتاه، این زنجیره قدری پیچیدهتر میباشد. در تمامی مراحل زنجیره تامین غذایی (برداشت، آمادهسازی، حمل و نقل وبستهبندی) باید مراقبت ویژهای از مواد صورت گیرد. یک زنجیره تامین غذایی سرد یا وابسته به دما میتواند روش مناسبی جهت حفظ مواد غذایی در برابر افت کیفیت باشد. علاوه بر این مسیر رسیدن محصول غذایی به خاطر وجود این حساسیتها بسیار دشوار بوده و علاوه بر وجود بازرسیهای متعدد مخصوصا در اتحادیه اروپا، جلب اعتماد مشتری نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است. در نتیجه وجود یک فرآیند شفاف و قابل اعتماد میتواند در جذب مشتری بسیار موثر عمل کند [۳۰-۳۲]. امروزه افزایش سطح سواد مشتریان باعث شده است تا آنها علاوه بر محصول نهایی به فرآیند تولید نیز توجه داشته باشند [۲۶]. ملاحظات مربوط به مصرف کننده نقش مهمی در ارزیابی زنجیره تأمین فرآوردههای غذایی و همچنین سنجش امنیت غذایی جامعه دارد زیرا مصرف کنندگان یکی از ارکان مهم ارزیابی عملکرد صنعت غذا بوده و ارزیابی آنان از کیفیت فراوردههای غذایی از اهمیت بالایی برخوردار است.
امروزه زنجیرههای تامین غذایی با استفاده از ابزارهای متفاوت به سمت جهانی شدن حرکت میکنند و در پی این هستند تا با رعایت قیمت بازار رقابت، دسترسی راحتتر و بیشتری برای محصولات فراهم کنند. برای دستیابی به این زنجیره تامین، باید بتوان از علوم فرآوری محصولات غذایی و زیست محیطی در کنار علومی مانند بازاریابی و تحقیق در عملیات استفاده کرد [۲۹].
۲-۷-۱ جایگاه زنجیره تامین غذایی در ایران
غذا علاوه بر سلامت و لذت بخشی، سهم قابل ملاحظه‌ای در هزینه‌های زندگی دارد. طی سال‌های اخیر هزینه مواد غذایی در ایران، همواره سهمی بین ۲۲ تا ۲۵ درصد از هزینه‌های خانوار شهری و۳۰ تا ۳۷ درصد از هزینه‌های خانوار روستایی را داشته است. صنایع غذایی نقش مهمی در اقتصاد دارند. بیش از ۱۰ هزار واحد تولیدی صنایع غذایی در کشور وجود دارند که ۱۵% از اشتغال بخش صنعت در بر می‌گیرند. از یک طرف افزایش جمعیت به همراه گسترش شهرنشینی و افزایش سطح درآمد سرانه، نیاز به بسته‌بندی، نگهداری و فرآوری مواد غذایی را روز به روز افزایش داده است و از طرف دیگر، صنایع غذایی به عنوان حلقه واسط بین کشاورزی و دامپروری با مصارف نهایی نقش مهمی در مدیریت زنجیره و توازن تولید و مصرف دارند. آن دسته از صنایع غذایی که اطلاعات بهتری از انتهای زنجیره (تقاضا و سلایق مصرف‌کنندگان) داشته و می‌توانند باعث تنظیم برنامه‌های تولید در بخش کشاورزی و دامپروری شده، اتلاف‌ها را کاهش داده و تخصیص منابع را بهبود دهند [۸].
در چشم انداز سال ۱۴۰۴ تاکید ویژهای بر روی زنج
یره تامین غذایی صورت گرفته است. ویژگیهای این زنجیره تامین عبارتند از:
۱. مبتنی بر ارزشهای ایرانی اسلامی
۲. تامین کنندهی فرآوردههای غذایی در راستای امنیت غذایی
۳. عرضهکننده فرآوردههای غذایی سالم، ایمن، مغذی و قابل خرید برای همگان
۴. یکپارچه و متوازن کنندهی تولید و مصرف فرآوردههای غذایی از مزرعه تا سفره
۵.. متوازن در مبادلات خارجی
۶. موثر در توزیع متعادل فعالیتها و جمعیت در کشور
۷. مبتنی بر دانش، پایدار، بهرهور، رقابتپذیر و نوآور
برای اجرایی شدن این چشمانداز، ارزشها بیان شده در آن باید به دقت مشخص شوند. مقاصد و اهدافی قابل سنجش و ارزیابی هستند که در راستای چشم انداز و با توجه به منابع، اثربخشی و کارایی راهبردها تعیین میشوند.
جدول(۲-۱) مقاصد زنجیره تامین فرآوردههای غذایی[۶۳]

عوامل اجرای برنامه راهبردی زنجیره تامین فرآورده های غذایی در ایران، تشکلها، بنگاههای اقتصادی، خانوارها و حاکمیت هستند. نقش حاکمیت رسمیت دادن به اهداف و هدایت عمومی عوامل به سوی آنها میباشد و تحقق راهبردهای میانی بیشتر به عهدهی بنگاههای اقتصادی و خانوارها است [۶۳]. برای افزایش هماهنگی در مدیریت زنجیره تامین فرآوردههای غذایی، تشکیل « شورای هماهنگی زنجیره تأمین فراورده های غذایی » پیشنهاد شده است. وظیفه اصلی این شورا حمایت از انجام مطالعات لازم برای مدیریت زنجیره تامین صنایع غذایی و تعیین برنامههای راهبردی آن میباشد.
۲-۷-۲ مزایای ایجاد زنجیره تامین غذایی در کشور ایران
در این قسمت به مزایای ایجاد زنجیره تامین غذایی در کشور ایران میپردازیم:
۱. توجه بیشتر به قشر روستانشین و کشاورزان: عمدهی تولید کنندگان محصولات غذایی در ایران را قشر روستانشین و کشاورزان تشکیل میدهند. وجود یک زنجیره تامین کارآمد موجب توجه به حقوق این تامینکنندگان و افزایش درآمد آنها میشود که به وجود آمدن این شرایط علاوه بر ایجاد شرایط مناسب زندگی برای آنها سبب کاهش مهاجرت از روستا به شهر و ازدحام جمعیت میشود.
۲. ایجاد اشتغال و استفاده از نیروهای متخصص و کارآمد: با توجه به آمار ارائه شده در بخشهای گذشته صنایع غذایی بسیار سودده و اشتغالزا میباشد. در حال حاضر افراد مجرب و باسواد بسیاری در زمینه صنایع غذایی در کشور وجود دارند. در صورت وجود زنجیره تامین مناسب این افراد میتوانند در ایران مشغول به کار شوند و قدمی در راه رفع مشکل بیکاری کشور برداشته شود.
۳. بازار مناسب : مهدحافظ ذوالفقار۸ و همکارش مطالعهای در مورد یکپارچگی زنجیره تامین غذای حلال انجام دادهاند. در این تحقیق عنوان شده است که علاوه بر مسلمانان افراد غیر مسلمان نیز به دلایل مختلفی به سمت غذای حلال روی آوردهاند. تولید این نوع غذا بیشتر به دست افراد غیر مسلمان انجام میشود که این موضوع بعضا موجب بروز نگرانی در میان مصرف کنندگان میشود [۳۳]. جمعیت بالای مسلمانان جهان و منطقه باعث ایجاد بازار بسیار مناسب برای غذای حلال میشود. در صورت توجه مسئولان کشور به این صنعت و ارایه یک برنامه جامع براحتی میتوان وارد این بازار شد و از ظرفیتهای آن بهره برد.
۲-۷-۳ توجه به کیفیت و سلامت محصول در زنجیره تامین غذایی
وجود امنیت غذایی از حقوق اولیه انسانها میباشد که دولت هر جامعه مسئولیت برقراری آن را به عهده دارد. امنیت غذای تنها به تامین نیاز مردم محدود نمیشود و باید محصولات غذایی که در اختیار افراد قرار میگیرد از سلامت کامل برخوردار بوده و کیفیت قابل قبولی داشته باشد. سالانه در آمریکا بیش از سیصد هزار نفر به دلیل مصمومیتهای ناشی از مصرف مواد غذایی

متن کامل پایان نامه ها در سایت sabzfile.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *