برآورد نیروهای طراحی سگمنت‌های بتنی تونبررسی تحول جایگاه زنان در پژوهش ها و …

از سال ۱۹۶۰ میلادی، اداره کل باستان شناسی ایران، که جایگزین اداره عتیقیات قدیم شده بود، تفاهم نامه هایی با دانشگاه ها و مراکز مطالعاتی خارجی، امضاء کرد. با شروع ریاست فیروز باقرزاده بر این اداره، مجوزهای بسیاری برای کار میدانی باستان شناسی ازجمله بررسی و کاوش، صادر شد. برخی از این مجوزها برای پروژه های مشترک مثل پروژه مشترک چغامیش در خوزستان بودند.
۴-۲-۱-۳-۱- فعالیت های باستان شناسی ایران همزمان با انقلاب
با شروع انقلاب ایران و وقایع پس از آن، عملاً فعالیت باستان شناسی در ایران متوقف شد. در سال های جنگ تنها کاوش های نجات بخشی محدودی انجام شد و بیشتر فعالیت ها متمرکز بر نجات و حفظ آثار در خطر بود. از دهه ۱۹۹۰، تحقیقات باستان شناسی در ایران دوباره جان تازه ای گرفت و از سال ۲۰۰۰ میلادی، کاوش های مشترک ایرانی و خارجی آغاز شد.
هدف اصلی از تحقیقات باستان شناسی در ایران در فاصله سال های ۱۹۶۰ تا وقوع انقلاب اسلامی، درک فرهنگ های گذشته بود. در فاصله سال های ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۰، تنها باستان شناسان ایرانی در ایران فعالیت داشتند؛ ار آن پس، سازمان میراث فرهنگی در چارچوب جدید، شروع به صدور مجوز خاص برای هیاتهای خارجی جهت تحقیقات باستان شناسی و حفاری در ایران کرد. اولین مطالعات مشترک توسط فرانسوی ها و ایتالیایی ها، در مرودشت و مسجد عتیق اصفهان، انجام شد، که بررسی ژئوفیزیکی و مرمت بود. اولین پروژه مشترک بین هیات ایران و آلمان، بررسی و کاوش در وشنوه و اریسمان، در حوالی کاشان بود. این کار مشترک بزودی با ورود یک تیم ژاپنی در سال ۲۰۰۳، ادامه یافت که شامل حفاری و بررسی در گیلان بود.
۴-۲-۱-۳-۲- فعالیت های باستان شناسی ایران بعد از انقلاب
بعد از انقلاب اسلامی، مرکز باستان شناسی ایران، که پیش از آن وابسته به وزارت فرهنگ و هنر بود،به وزارت فرهنگ و آموزش عالی پیوست و با وجود نارسایی های موجود، فعالیت های باستان شناسی متوقف نشد. در این سال ها باستان شناسان و متخصصان ایرانی به فعالیت های پراکنده صحرایی دست زدند. نقایض تشکیلاتی و تعدد مراکز تصمیم گیری درباره میراث فرهنگی سبب شد تا طرح ادغام اداره ها و سازمان هایی که در زمینه حفظ آثار فرهنگی فعالیت می کردند، به تصویب هیئت دولت و مجلس برسد و در سال ۱۳۶۶ شمسی، واحدی به نام «سازمان میراث فرهنگی کشور» به وجود آید.
۴-۲-۲- تاریخچه حضور زنان در باستان شناسی ایران
زنان نیز موفق شدند وارد رشته ی باستان شناسی شوند و دوشادوش مردان در کاوشها و عرصه های آکادمیک فعالیت کنند با این وجود نقش زنان در جامعه باستان شناسی ایران به پررنگی مردان نبوده است.
در سالهای میانی دهه ۱۳۷۰ دانشجویان دختر باستان شناسی به جای گذراندن واحد «کاوش» به انجام مطالعات موزه ای می پرداختند درحالی که همکلاسی های پسرشان واحد کاوش در محل را در یک محوطه باستان شناسی می گذراندند و دانشجویان دختر از آموزش هایی که برای هر باستان شناس ضروری است محروم بودند. در دهه ۷۰ آمار دانشجویان دختر در مقامع تحصیلات تکمیلی باستان شناسی انگشت شمار بود و سهمیه ورود دختران به این رشته در دوره کارشناسی ۱۵ درصد بود. زنانی که موفق می شدند پس از پایان تحصیلات در باستان شناسی بمانند و حذف نشوند، از ۱۵ درصد کمتر یا در برخی سال صفر بوده است.
قبل از انقلاب دانشجویان دختر واحدهای کاوش را می گذراندند و تعدادی از آنها هم پس از پایان تحصیلات جذب سازمان های ذی ربط مانند میراث فرهنگی شدند و هم اکنون از باستان شناسان پیشکسوت به شمار میروند.
در دهه ۸۰، شرایط یاد شده تغییر کرد. در یک آمار تقریبی تعداد دانشجویان دختر در رشته باستان شناسی به نصف و گاهی به دو برابر دانشجویان پسر افزایش یافت اما واقعیت این است که در عمل شرایط فعالیت های باستان شناسان زن چندان تغییر نکرده است. آمار زنان در مقطع دکتری تخصصی در مقایسه با مردان نسبتاً پایین است(دژم خوی،۱۳۹۱).
۴-۲-۳- زنان پیشگام در باستان شناسی ایران
۴-۲-۳-۱- بانو پروین برزین نخستین زن باستان شناس حفار ایرانی
وی پیش از آنکه هجده سالش تمام شود، دیپلم گرفت. به همین دلیل برای استخدامی دو ماه به صورت آزمایشی در موزه کار کرد. در آزمون دانشگاه تهران در رشته حقوق و زبان انگلیسی پذیرفته شد و علاقه مندی زیادی به رشته حقوق، سبب شداین رشته را انتخاب کند. ولی تحصیل در رشته حقوق را ادامه نداد و سر از باستان شناسی درآورد. کار در موزه و کسب اطلاعات سبب شد که به باستان شناسی علاقه مند شود و اکثر دانشجویان این رشته از او به عنوانم رجع بهره بگیرند. این علاقه مندی از چشم رییس وقت موزه «آقای مصطفوی» پنهان نماند و ایشان به بانو برزین پیشنهاد کرد در رشته باستان شناسی ادامه تحصیل بدهد. بانو برزین در مصاحبه هایش همواره عنوان کرده است که از این تغییر رشته هیچگاه پشیمان نشدم.
بانو برزین، بعد از اتمام دانشکده ادبیات در تهران در رشته باستان شناسی، در سال ۱۳۳۶، برای ادامه تحصیل راهی آمریکا شد. ۱۸ ماه در دانشگاه پنسیلوانیا تحصیل کرد و در موزه پنسیلوانیا دوره کارآموزی را گذراند.
در سال ۱۳۳۹، از آمریکا به ایران بازگشت و تا پایان نیمه اول سال ۱۳۵۲، موزه دار بخش اسلامی موزه ایران باستان بود.شش هزار شیِ قدیمی زیر نظر ایشان نگهداری می شد. سپس به عنوان معاون سرپرستی و رییس موزه آزادی تا پایان سال ۱۳۵۵ خدمت کرد و آنگاه معاونت بخش آموزش سازمان حفاظت آثار باستانی به او سپرده شد.
بانو برزین در طول سی سال خدمت علاوه بر کار موزه داری فعالیت های دیگری هم داشت ازجمله: ترتیب و تنظیم موزه های اورمیه، میاندآب، کاشان و همدان. همچنین طرح موزه ها در شهرستان های رشت، موزه محلی اصفهان و موزه پارس شیراز را تهیه کرده است.
او به عنوان نخستین زن باستان شناس حفار ایرانی، دوبار در حفاری شرکت کرد. سال ۱۳۵۲ در حفاری علمی موسسه باستان شناسی بریتانیا در پاسارگارد و در سال ۱۳۵۳ نیز عضو هیأت حفاری کاوش های باستان شناسی در تخت جمشید بود.
از بانو برزین سی مقاله تحقیقی درباره باستان شناسی و تاریخ هنر ایران در مجله های سخن، هنر مردم، بانک ملی و نشریه اداره کل موزه ها بین سال های ۴۰- ۵۰ به چاپ رسیده است.
۴-۲-۳-۲- بانو زهرا نبیل
فرزند ابراهیم خان نبیل السلطنه، در۱۲۹۴ در تهران متولد شد. تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در تهران پایان داد و وارد دانشکده ادبیات تهران شد. سرانجام در باستان شناسی لیسانس گرفت و به خدمت وزارت فرهنگ درآمد. چندی بعد در هلند تحصیل نمود و تخصص موزه داری را از موزه لیدن گرفت. از مهمترین مشاغل وی ریاست اداره کل باستان شناسی و موزه ها بود. همچنین تمدن و هنر دوره ی هخامنشی، سلوکیه، اشکانی و ساسانی را اداره نمود.
خانم زهرا نبیل از بدو تشکیل حزب ایران نوین وارد فعالیت های اجتماعی شد و خود را کاندیدای نمایندگی مجلس شورای ملی نمود و سرانجام در سال ۱۳۵۰ کاندیدای مجلس سنا شد.

این مطلب را هم بخوانید:   جستجوی مقالات فارسی - بررسی علت های پیدایی جنبش ضد وال استریت در آمریکا و گسترش آن۹۱- ...

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  fotka.ir  مراجعه نمایید.

تصویر۴-۱- بانو نوشین دخت نفیسی

ishistory.ir

۴-۲-۳-۳- بانو نوشین دخت نفیسی

دکتر نفیسی، پیشکسوت فرهنگ و موزه داری در ایران و فرزند ارشد استاد سعید نفیسی، بود. وی در اردیبهشت ماه ۱۳۰۹ در تهران متولد شده بود.تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در دبیرستان رازی تهران، به زبان فرانسه گذراند و درجه ی H.A از دانشگاه کلکته در رشته ی تاریخ و تمدن اسلامی، زبان وتمدن فرانسه از دانشگاه فرانسه، و درجه ی کارشناسی را از دانشگاه تهران داشت. در سال ۱۳۳۱، بعد از فارغ التحصیلی در رشته باستان شناسی از دانشگاه تهران ، با بورس تحصیلی به هند رفت و موفق به اخذ درجه ی دکترا در رشته فرهنگ و تمدن باستانی شد.
او به زبان های انگلیسی، عربی و ایتالیایی آشنایی داشت. دکتر نفیسی، باستان شناس، موزه شناس، پژوهشگر و مدرس دانشگاه بود.
تصویر۴-۲- ملکه ملکزاده بیانی
Behtarin.blogfa
۴-۲-۳-۴- بانو ملکه ملکزاده بیانی
ملکه ملکزاده، فرزند دکتر مهدی ملکزاده، به سال ۱۲۸۹ در تهران متولد شد. وی به تحصیلات خود تا اخذ دیپلم زبان فرانسه از مدرسه ژاندارک ادامه داد. وجود زمینه ی هنری در او باعث گردید در کنار تحصیل، به هنر نقاشی به ویژه مینیاتور روی آورد و برای تکمیل آموخته های خود راهی فرانسه گردد.بیانی همزمان با تحصیل در دانشکده هنرهای زیبای پاریس در دانشکده لوور، وابسته به دانشگاه سوربن پاریس نیز به تحصیل در رشته ی باستان شناسی پرداخت و به اخذ فوق لیسانس از آن دانشکده نائل آمد. همچنین در علم سکه شناسی سرآمد شد. او پس از چهار سال به ایران بازگشت و در سال ۱۳۱۷، در موزه ایران باستان که تازه تاسیس یافته بود، وارد خدمت شد.در سال ۱۳۴۷، با دعوت دانشگاه تهران به تدریس «سکه شناسی» و «مهر شناسی» در گروه باستان شناسی پرداخت، تا اینکه در سال ۱۳۵۷ بازنشسته گردید. بانو ملکزاده را می توان پایه گذار تدریس علمی این شاخه مهم از مطالعات باستان شناسی در ایران دانست. بانو ملکه در تاریخ دوازدهم سال ۱۳۷۸ دار فانی را وداع گفت.
از جمله اقدامات و افتخارات ملکه ملکزداه:
تاسیس نمایشگاه هنری و تاریخی ایران و تاسیس انجمن روابط فرهنگی ایران ـ ایتالیا در ایتالیا، برپایی و ریاست نمایشگاه هفت هزار ساله هنر ایران در میلان، تاسیس موزه سکه بانک سپه که یکی از معتبرترین موزه های سکه در ایران گردید. شرکت در کنگره های بین المللی داخلی و خارجی، کنگره ایران شناسی دانشگاه آکسفورد، کنگره ایران شناسی، کنگره باستان شناسی و ایران شناسی تهران. عضویت در انجمن یونسکو(شعبه ایران) در اولین دوره ی تاسیس این موسسه علمی، فرهنگی در ایران.عضویت در انجمن بین المللی کارشناسان سکه که مرکز آن در فرانسه و سوئیس می باشد. قرار گرفتن در فهرست بانوان مشهور جهان از جهت علمی، فرهنگی و هنری در کتابی که توسط دانشگاه کمبریج انگلستان تدوین گردیده است.
از بانو ملکزاده، در حدود پنجاه مقاله به زبان های فارسی و فرانسه، در مجلات معتبر داخلی و خارجی به چاپ رسیده که درباره ی سکه ها و مهرهای دوران باستان و سکه های دوره اسلامی ایران می باشد. وی همچنین برای انجام سفرهای علمی و تحقیقاتی، مسافرت هایی به فرانسه، انگلیس، آلمان، ایتالیا، بلژیک و هلند داشته است.
تصویر۴-۳- سیمین دانشور
www.farsnews.com
۴-۲-۳-۵- بانو سیمین دانشور
سیمین دانشور در سال ۱۳۰۰ در شیراز زاده شد. او فرزند محمد علی دانشور بود.تحصیلات ابتدائی و دبیرستان را در مدرسه انگلیسی مهر آیین ادامه داد و در امتحان نهایی دیپلم شاگرد اول کشور شد. سپس برای ادامه تحصیل در رشته ادبیات فارسی بد دانشکده ادبیات دانشگاه تهران رفت.

این مطلب را هم بخوانید:   مقاله علمی با منبع : برآورد نیروهای طراحی سگمنت‌های بتنی تونبررسی تحول جایگاه زنان در پژوهش ها و ...